Kupujemy na platformie zaopatrzeniowej i odsprzedajemy w UE

To, gdzie znaleziono dostawcę, nie zmienia Państwa roli. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2023/988 w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów importerem jest każda osoba fizyczna lub prawna mająca siedzibę w Unii, która wprowadza do obrotu na rynku Unii produkt z państwa trzeciego (art. 3 pkt 10), a osobę, która wprowadza produkt do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym, uznaje się za producenta (art. 13 ust. 1). Przedsiębiorca, który zamawia towar za pośrednictwem platformy zaopatrzeniowej, odbiera go w UE i sprzedaje, jest zatem zwykle importerem, a jeżeli produkt nosi jego markę – producentem. Niebieski przewodnik Komisji dodaje, że ten, kto wprowadza do obrotu na rynku Unii produkt, który nie został zaprojektowany ani wytworzony z myślą o rynku Unii, musi przyjąć rolę producenta (pkt 3.1).^[1][6]

Jako importer muszą Państwo przed wprowadzeniem produktu do obrotu zapewnić, aby spełniał on ogólny wymóg bezpieczeństwa oraz aby producent sporządził analizę ryzyka i dokumentację techniczną, opatrzył produkt identyfikatorem i podał swoją nazwę oraz adresy (art. 11 ust. 1). Jeżeli mają Państwo powody sądzić, że produkt nie jest zgodny z wymaganiami, nie wolno go wprowadzać do obrotu, dopóki nie zostanie doprowadzony do zgodności (art. 11 ust. 2). Kopię dokumentacji technicznej przechowuje się przez 10 lat (art. 11 ust. 6). W przypadku produktów objętych aktem z oznakowaniem CE zamiast przepisu GPSR stosuje się artykuł tego aktu dotyczący importera (art. 2 ust. 1 akapit trzeci lit. b)); na przykład zgodnie z dyrektywą niskonapięciową importer sprawdza ocenę zgodności, dokumentację techniczną i oznakowanie CE (dyrektywa 2014/35/UE, art. 8 ust. 2).^[1][5]

Sprzedaż przez internet dodaje obowiązki informacyjne, które dotyczą wszystkich tych produktów. Ofertę złożoną w internecie uznaje się za udostępnienie produktu na rynku, jeżeli jest skierowana do konsumentów w Unii (GPSR, art. 4), a oferta musi wskazywać producenta, osobę odpowiedzialną w UE, jeżeli producent ma siedzibę poza Unią, zdjęcie i identyfikator produktu oraz jego ostrzeżenia i informacje dotyczące bezpieczeństwa (art. 19).^[1]

Safety Gate pokazuje, dlaczego te kontrole mają znaczenie w tym kanale sprzedaży: portal Komisji publikuje ostrzeżenia o niebezpiecznych produktach nieżywnościowych wykrytych przez organy. Jednym z powracających tematów są substancje chemiczne. REACH zakazuje wprowadzania do obrotu wyrobu zawierającego substancję z naruszeniem ograniczenia z załącznika XVII (rozporządzenie (WE) nr 1907/2006, art. 67 ust. 1). Na granicy organy celne zawieszają dopuszczenie do swobodnego obrotu produktów, którym brakuje dokumentacji lub oznakowania albo które mogą stwarzać poważne ryzyko (rozporządzenie (UE) 2019/1020, art. 26 ust. 1).^[2][3][4]