Sprzedawca żąda dowodu, że oznakowanie CE jest prawdziwe

Oznakowanie CE jest deklaracją, a nie pieczęcią strony trzeciej. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 765/2008 oznakowanie CE umieszcza wyłącznie producent lub jego upoważniony przedstawiciel i tylko na produktach, dla których przewiduje je akt prawny Unii (art. 30 ust. 1 i 2). Umieszczając je, producent wskazuje, że bierze na siebie odpowiedzialność za zgodność produktu ze wszystkimi mającymi zastosowanie wymaganiami tych aktów (art. 30 ust. 3). Oznakowanie CE jest jedynym oznakowaniem poświadczającym tę zgodność, a oznakowania mogące wprowadzać w błąd co do jego znaczenia lub formy są zakazane (art. 30 ust. 4 i 5). Przewodnik Komisji „Blue Guide” określa je jako ważny wskaźnik zgodności, ale nie jako jej dowód (sekcja 4.5.1.1).^[4][6]

Dowodem jest deklaracja i dokumentacja, która za nią stoi. Zgodnie z dyrektywą niskonapięciową 2014/35/UE producent sporządza dokumentację techniczną, przeprowadza ocenę zgodności, a po wykazaniu zgodności sporządza deklarację zgodności UE i umieszcza oznakowanie CE (art. 6 ust. 2). W przypadku sprzętu niskonapięciowego ocena ta polega na wewnętrznej kontroli produkcji: dokumentacja techniczna obejmuje zastosowane normy i sprawozdania z badań (załącznik III pkt 2). Deklaracja jest sporządzana według wzoru z załącznika IV, a jeżeli deklaracji wymaga kilka aktów prawnych, sporządza się jedną deklarację wskazującą je wszystkie (art. 15 ust. 2 i 3). Dyrektywa EMC 2014/30/UE i dyrektywa w sprawie urządzeń radiowych 2014/53/UE mają taką samą strukturę (EMC, art. 15; RED, art. 18).^[1][2][3]

Jednostka notyfikowana uczestniczy tylko w niektórych procedurach. Na podstawie dyrektywy EMC producent może wybrać badanie typu UE, a następnie zgodność z typem, zamiast wewnętrznej kontroli produkcji (art. 14). Na podstawie dyrektywy w sprawie urządzeń radiowych badanie typu UE lub pełne zapewnienie jakości jest obowiązkowe w odniesieniu do wymagań z art. 3 ust. 2 i 3, jeżeli nie zastosowano norm zharmonizowanych, zastosowano je tylko częściowo albo nie istnieją (art. 17 ust. 4); w przypadku pełnego zapewnienia jakości numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej umieszcza się po oznakowaniu CE (art. 20 ust. 3). Do urządzeń radiowych musi być także dołączona kopia deklaracji albo uproszczona deklaracja z adresem internetowym pełnego tekstu (art. 10 ust. 9).^[2][3]

Sprzedawcy pytają, ponieważ prowadzą własną kontrolę. Zgodnie z dyrektywą niskonapięciową dystrybutorzy przed sprzedażą weryfikują, czy sprzęt nosi oznakowanie CE i czy towarzyszą mu wymagane dokumenty i instrukcje, i nie mogą sprzedawać sprzętu, co do którego mają powody sądzić, że jest niezgodny z wymaganiami (art. 9 ust. 2). Na granicy organy celne zawieszają dopuszczenie produktów noszących oznakowanie CE umieszczone w sposób fałszywy lub wprowadzający w błąd (rozporządzenie (UE) 2019/1020, art. 26 ust. 1 lit. c)).^[1][5]