Nasz produkt zawiera baterię, a sprzedajemy go jak dawniej

Rozporządzenie w sprawie baterii (UE) 2023/1542 zastąpiło dyrektywę 2006/66/WE i sięga dalej, niż wiele firm produktowych się spodziewa. Dotyczy wszystkich kategorii baterii, czyli baterii przenośnych, SLI, LMT, do pojazdów elektrycznych i przemysłowych, niezależnie od kształtu, objętości, masy, konstrukcji, składu chemicznego i przeznaczenia, a także baterii wbudowanych w produkty lub do nich dołączonych (art. 1 ust. 3). Szczoteczka do zębów, elektronarzędzie lub czujnik dymu z baterią w środku oznacza zatem, że rozporządzenie obowiązuje również w ich przypadku. Rozporządzenie stosuje się od 18 lutego 2024 r., z późniejszymi terminami dla poszczególnych przepisów (art. 96 ust. 2).^[1]

Sama bateria musi być zgodna z wymaganiami. Jej producent, czyli osoba, która ją produkuje lub zleca jej zaprojektowanie lub wyprodukowanie i wprowadza ją do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym (art. 3 pkt 33), zapewnia, że spełnia ona wymagania dotyczące substancji, parametrów i bezpieczeństwa oraz jest oznakowana zgodnie z art. 13, sporządza dokumentację techniczną, przeprowadza ocenę zgodności, sporządza deklarację zgodności UE i umieszcza oznakowanie CE (art. 38 ust. 1–3). Importerzy weryfikują to wszystko przed wprowadzeniem baterii do obrotu (art. 41 ust. 2), a dostawcy ogniw i modułów baterii nieodpłatnie przekazują producentom niezbędne informacje i dokumentację (art. 39).^[1]

Przepisy o odbiorze zużytych baterii dotyczą producenta, czyli pojęcia szerszego. Producentem jest każdy wytwórca, importer, dystrybutor lub inna osoba, która między innymi ma siedzibę w państwie członkowskim i po raz pierwszy dostarcza w nim zawodowo baterie z innego państwa członkowskiego lub z państwa trzeciego, w tym baterie wbudowane w urządzenia, albo sprzedaje je w drodze umowy zawieranej na odległość bezpośrednio użytkownikom końcowym w państwie członkowskim, w którym nie ma siedziby (art. 3 pkt 47 lit. c) i d)). Producenci ponoszą rozszerzoną odpowiedzialność producenta w każdym państwie członkowskim, w którym po raz pierwszy udostępniają baterie (art. 56 ust. 1), muszą się tam zarejestrować, zanim udostępnią baterie (art. 55 ust. 2), oraz muszą informować użytkowników końcowych i dystrybutorów o zapobieganiu powstawaniu zużytych baterii i ich zbieraniu (art. 74 ust. 1). Rozdział VIII, w którym zawarto te obowiązki, ma zastosowanie od 18 sierpnia 2025 r. (art. 96 ust. 2 lit. c)).^[1]

Kolejna zmiana dotyczy projektu produktu. Od 18 lutego 2027 r. każda osoba wprowadzająca do obrotu produkty zawierające baterie przenośne musi zapewnić, aby użytkownik końcowy mógł je łatwo wyjąć i wymienić w dowolnym momencie okresu użytkowania produktu, a instrukcje i informacje dotyczące bezpieczeństwa były stale dostępne w internecie (art. 11 ust. 1 i art. 96 ust. 2 lit. a)). Rozporządzenie w sprawie baterii jest wymienione w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2019/1020 (pkt 21), więc krajowe organy nadzoru rynku korzystają wobec baterii z uprawnień przewidzianych w tym rozporządzeniu, w tym z pobierania próbek produktów i środków naprawczych (jego art. 14 i 16).^[1][2]