--- title: "PVD — Dyrektywa w sprawie farb i lakierów" description: "Dyrektywa ogranicza zawartość lotnych związków organicznych (LZO) w farbach, lakierach i produktach do odnawiania pojazdów i wymaga etykiety z podkategorią, wartością graniczną i zawartością LZO; obowiązuje producentów, importerów i sprzedawców. Wartości etapu I stosuje się od 1 stycznia 2007 r., surowsze etapu II dla farb i lakierów – od 1 stycznia 2010 r." type: "guide" url: "https://www.conphora.com/pl/rozporzadzenia-ue/pvd/" markdown: "https://www.conphora.com/pl/rozporzadzenia-ue/pvd.md" locale: "pl" language: "pl" published: "2004-04-30" updated: "2026-09-22" author: "Conphora compliance team" publisher: "Conphora" reference: "Dyrektywa 2004/42/WE" celex: "32004L0042" source: "https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32004L0042" tags: ["PVD", "Environment & Waste"] license: "Free to quote with attribution and a link to the page" --- # PVD — Dyrektywa w sprawie farb i lakierów Dyrektywa ogranicza zawartość lotnych związków organicznych (LZO) w farbach, lakierach i produktach do odnawiania pojazdów i wymaga etykiety z podkategorią, wartością graniczną i zawartością LZO; obowiązuje producentów, importerów i sprzedawców. Wartości etapu I stosuje się od 1 stycznia 2007 r., surowsze etapu II dla farb i lakierów – od 1 stycznia 2010 r. ## Najważniejsze fakty - **Tytuł oficjalny:** Dyrektywa 2004/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie ograniczenia emisji lotnych związków organicznych (LZO) w wyniku stosowania rozpuszczalników organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów i zmieniająca dyrektywę 1999/13/WE - **Odniesienie:** Dyrektywa 2004/42/WE - **CELEX:** 32004L0042 - **Rodzaj aktu:** Dyrektywa - **Wejście w życie:** 2004-04-30 - **Stosuje się od:** 2007-01-01 - **Organy egzekwujące:** Każde państwo członkowskie wyznacza organ właściwy odpowiedzialny za wykonywanie obowiązków wynikających z dyrektywy i egzekwuje krajowe przepisy, które ją transponują; od 16 lipca 2021 r. dyrektywa jest pkt 17 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/1020, więc do tych produktów stosuje się uprawnienia w zakresie nadzoru rynku z tego rozporządzenia, natomiast art. 4 tego rozporządzenia, czyli obowiązek posiadania podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w Unii, nie ma zastosowania, ponieważ art. 4 ust. 5 nie wymienia dyrektywy. W Danii przepisy te stanowi rozporządzenie wykonawcze nr 1369 z 25 listopada 2015 r. w sprawie wprowadzania do obrotu i znakowania lotnych związków organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów, wydane na podstawie duńskiej ustawy o chemikaliach (kemikalieloven), a Miljøstyrelsen, duńska Agencja Ochrony Środowiska, nadzoruje i kontroluje przestrzeganie przepisów za pośrednictwem swojej inspekcji chemikaliów; Miljøstyrelsen jest też organem udzielającym indywidualnych zezwoleń na prace konserwatorskie przy zabytkach. Do dyspozycji organów należą: pobieranie próbek i analiza produktów oraz kontrola etykiet u producentów, importerów, hurtowników i sprzedawców detalicznych, nakaz zaprzestania niezgodnego z prawem stanu, w tym sprzedaży, nakazy poinformowania użytkowników o zagrożeniu, jego usunięcia, odzyskania produktu od dystrybutorów lub użytkowników i jego zniszczenia na koszt odpowiedzialnego podmiotu, zajęcie, zakaz przywozu, sprzedaży lub używania, gdy nie przekazano wymaganych informacji, nakazy zmiany lub usunięcia treści internetowych, publikacja nakazów z nazwami zainteresowanych przedsiębiorstw oraz grzywny, które w okolicznościach obciążających mogą przejść w karę pozbawienia wolności do 2 lat. - **Kategoria:** Environment & Waste ## Kogo dotyczy **Objęte aktem:** Farby i lakiery dekoracyjne, czyli powłoki nakładane na budynki, ich wykończenia i wyposażenie oraz związane z nimi konstrukcje w celach dekoracyjnych, funkcjonalnych i ochronnych, wymienione w dwunastu podkategoriach a)–l) załącznika I pkt 1.1, z wyłączeniem aerozoli; Produkty do odnawiania pojazdów, wymienione w pięciu podkategoriach a)–e) załącznika I pkt 2.1, stosowane do powlekania pojazdów drogowych lub ich części w ramach naprawy, konserwacji lub dekoracji pojazdów poza instalacjami produkcyjnymi; Każdy, kto wprowadza taki produkt do obrotu, czyli udostępnia go osobom trzecim odpłatnie lub nieodpłatnie; przywóz na obszar celny Unii sam jest wprowadzeniem do obrotu; Produkty, do których przed użyciem trzeba dodać rozpuszczalniki lub inne składniki zawierające rozpuszczalniki: wartości graniczne stosuje się do zawartości LZO w produkcie w stanie gotowym do użycia **Produkty pochodne i powiązane:** LZO to każdy związek organiczny o początkowej temperaturze wrzenia nie wyższej niż 250 °C, mierzonej przy ciśnieniu standardowym 101,3 kPa, a zawartość LZO to masa LZO w gramach na litr w recepturze produktu w stanie gotowym do użycia; masa LZO, które w trakcie schnięcia reagują chemicznie i stają się częścią powłoki, nie wlicza się do zawartości LZO (art. 2 pkt 5 i 6); Aerozole są wyłączone z rodziny farb i lakierów przez początkowe słowa załącznika I pkt 1, ale aerozole są wyraźnie wymienione w podkategorii e) produktów do odnawiania pojazdów, wykończenia specjalne, i dlatego są tam objęte (załącznik I pkt 1 i pkt 2.1 lit. e)); Dyrektywa nie definiuje ról podmiotów gospodarczych i nie ustanawia progu wielkości przedsiębiorstwa: art. 3 ust. 1 jest zakazem wprowadzania do obrotu, który wiąże każdego, kto udostępnia produkt, a sprawozdanie Komisji z wdrażania opisuje podmioty wdrażające jako producentów, importerów, hurtowników i sprzedawców detalicznych farb i lakierów (art. 2 pkt 12, art. 3 ust. 1; COM(2013) 704, sekcja 2.1); Produkty sprzedawane wyłącznie do użycia w działalności objętej dawną dyrektywą 1999/13/WE i prowadzonej w zarejestrowanej lub uzyskującej pozwolenie instalacji są wyłączone spod wymogów art. 3 ust. 1; od 7 stycznia 2014 r. odesłanie to rozumie się jako odesłanie do dyrektywy 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych, której rozdział V i załącznik VII obejmują tę działalność z użyciem rozpuszczalników; należy zauważyć, że pkt 13 załącznika VII część 1 obejmuje powlekanie pierwotne poza linią produkcyjną i powlekanie przyczep, a nie odnawianie naprawcze, które art. 13 niniejszej dyrektywy wyłączył z systemu regulacji rozpuszczalników w 2004 r. (art. 3 ust. 2; dyrektywa 2010/75/UE, art. 4 ust. 1, art. 56, art. 81 ust. 1 i 3 oraz załącznik VII); W przypadku renowacji i konserwacji budynków i pojazdów zabytkowych uznanych przez organy właściwe za mające szczególną wartość historyczną i kulturową państwa członkowskie mogą udzielać indywidualnych zezwoleń na sprzedaż i zakup produktów niespełniających wymagań w ściśle ograniczonych ilościach (art. 3 ust. 3); Produkt spełniający wymagania dyrektywy podlega swobodnemu przepływowi: państwa członkowskie nie mogą z powodów, którymi zajmuje się dyrektywa, zakazywać, ograniczać ani utrudniać wprowadzania do obrotu produktu zgodnego z wymaganiami w stanie gotowym do użycia (art. 8); Dyrektywa nie narusza środków, w tym wymogów dotyczących oznakowania, przyjętych na poziomie Unii lub na poziomie krajowym w celu ochrony zdrowia konsumentów i pracowników oraz ich środowiska pracy, więc etykieta zagrożeń CLP, ograniczenia REACH i przepisy o produktach biobójczych stosuje się obok niej (art. 1 ust. 4 oraz motywy 12 i 13) **Role w rozumieniu aktu:** - **Producent, formulator lub właściciel marki** — Dyrektywa nie definiuje ról podmiotów gospodarczych: zakazuje wprowadzania do obrotu, czyli udostępniania osobom trzecim odpłatnie lub nieodpłatnie, produktu z załącznika I, którego zawartość LZO przekracza wartość graniczną z załącznika II dla jego podkategorii albo który nie ma etykiety z art. 4. Producent lub właściciel marki to strona, która opracowuje recepturę produktu, a zatem ustala jego podkategorię, jego zawartość LZO w stanie gotowym do użycia i treść jego etykiety; sprawozdanie Komisji z wdrażania traktuje producentów jako pierwszych z podmiotów wdrażających. - **Importer wprowadzający produkty do Unii** — Każdy, kto wprowadza produkt wymieniony w załączniku I na obszar celny Unii: przywóz na obszar celny uznaje się za wprowadzenie do obrotu w rozumieniu dyrektywy, więc importera dotyczy zakaz z art. 3 ust. 1 i obowiązek etykiety z art. 4 na jego własny rachunek. W Danii przywóz produktu bez wymaganej etykiety jest zakazany wprost. - **Hurtownik, sprzedawca detaliczny lub skład budowlany** — Każdy dalej w łańcuchu, kto udostępnia produkt osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, i tym samym wprowadza go do obrotu w rozumieniu dyrektywy. Sprawozdanie Komisji z wdrażania odnotowuje, że na poziomie hurtu i sprzedaży detalicznej przeprowadza się najwięcej kontroli etykiet i pobiera najwięcej próbek produktów. - **Użytkownik profesjonalny: wykonawca robót malarskich, warsztat blacharsko-lakierniczy lub instalacja do powlekania** — Wykonawca, który kupuje i stosuje produkt. Sama dyrektywa reguluje wprowadzanie do obrotu, a nie stosowanie, ale użytkownik profesjonalny rozstrzyga, czy ma zastosowanie wyłączenie z art. 3 ust. 2 dla produktów sprzedawanych wyłącznie do użycia w zarejestrowanej lub uzyskującej pozwolenie instalacji z rozpuszczalnikami, na miejscu miesza produkt do stanu gotowego do użycia, a w Danii nie może stosować produktu, który nie ma wymaganych informacji o podkategorii i LZO. ## Kluczowe terminy - 2004-04-30: Dyrektywa 2004/42/WE wchodzi w życie w dniu opublikowania w Dz.Urz. UE L 143 z 30 kwietnia 2004 r. - 2005-04-30: Termin, do którego państwa członkowskie wyznaczają organ właściwy odpowiedzialny za wykonywanie obowiązków wynikających z dyrektywy i informują o tym Komisję - 2005-10-30: Termin transpozycji: państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania dyrektywy i do tej samej daty powiadamiają Komisję o przepisach dotyczących sankcji - 2007-01-01: Zaczynają obowiązywać wartości graniczne maksymalnej zawartości LZO etapu I dla dwunastu podkategorii farb i lakierów z załącznika II sekcja A, jeden zestaw wartości granicznych dla pięciu podkategorii produktów do odnawiania pojazdów z załącznika II sekcja B, a etykieta z podkategorią i LZO z art. 4 staje się obowiązkowa - 2007-12-31: Ostatni dzień, w którym można wprowadzać do obrotu produkty, które wykazano jako wyprodukowane przed 1 stycznia 2007 r. i niespełniające wartości granicznych etapu I, przy czym 12-miesięczny okres biegnie od dnia wejścia w życie wymogu - 2008-12-11: Rozporządzenie (WE) nr 1137/2008 wchodzi w życie i zastępuje art. 11 i art. 12 ust. 3 w ten sposób, że załącznik III dostosowuje się do postępu technicznego w trybie regulacyjnym połączonym z kontrolą - 2009-01-12: Dyrektywa 2008/112/WE wchodzi w życie i zastępuje słowo preparat słowem mieszanina w art. 2 pkt 3 i 8, aby dostosować dyrektywę do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania; państwa członkowskie musiały przyjąć środki krajowe do 1 kwietnia 2010 r. i stosować je od 1 czerwca 2010 r. - 2010-01-01: Zaczynają obowiązywać wartości graniczne maksymalnej zawartości LZO etapu II dla dwunastu podkategorii farb i lakierów z załącznika II sekcja A; wartości graniczne dla produktów do odnawiania pojazdów z sekcji B nie zmieniają się i pozostają na poziomie z 2007 r. - 2010-12-10: Dyrektywa Komisji 2010/79/UE wchodzi w życie i zastępuje załącznik III metodami badań ISO 11890-2 z 2006 r., ISO 11890-1 z 2007 r. i ASTM D 2369 z 2003 r.; państwa członkowskie musiały dokonać transpozycji do 10 czerwca 2012 r. - 2010-12-31: Ostatni dzień, w którym można wprowadzać do obrotu produkty, które wykazano jako wyprodukowane przed 1 stycznia 2010 r. i niespełniające wartości granicznych etapu II - 2014-01-07: Dyrektywa 1999/13/WE w sprawie emisji rozpuszczalników z instalacji, do której odsyła art. 3 ust. 2 dyrektywy w sprawie farb i lakierów i którą zmienił jej art. 13, zostaje uchylona dyrektywą 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych; odesłania do niej rozumie się jako odesłania do tej dyrektywy, której rozdział V i załącznik VII regulują obecnie działalność z użyciem rozpuszczalników. EUR-Lex odnotowuje, że art. 13 dyrektywy w sprawie farb i lakierów został sam częściowo uchylony tą dyrektywą ze skutkiem od tej samej daty, a koniec jego obowiązywania przypada na 6 stycznia 2014 r., ponieważ przepis, który zmieniał, już nie istnieje. - 2015-12-31: Duńskie rozporządzenie wykonawcze nr 1369 z 25 listopada 2015 r. w sprawie wprowadzania do obrotu i znakowania lotnych związków organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów wchodzi w życie i zastępuje rozporządzenie nr 1049 z 27 października 2005 r. - 2018-07-01: Dyrektywa 2001/81/WE w sprawie krajowych poziomów emisji, na której opierają się motyw 1 i art. 9 ust. 1 dyrektywy w sprawie farb i lakierów, zostaje uchylona dyrektywą (UE) 2016/2284 w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczeń atmosferycznych, przy czym jej art. 1 i 4 oraz załącznik I stosuje się nadal do 31 grudnia 2019 r. - 2019-07-26: Zaczyna być stosowane rozporządzenie (UE) 2019/1243: art. 11 staje się upoważnieniem do przyjmowania aktów delegowanych zmieniających załącznik III, wprowadzony zostaje art. 11a o wykonywaniu przekazanych uprawnień, z pięcioletnim, milcząco odnawianym przekazaniem uprawnień od 26 lipca 2019 r., a art. 12 ust. 3 zostaje skreślony - 2020-09-01: Rozporządzenie (UE) 2018/858 uchyla dyrektywę 2007/46/WE, która sama uchyliła dyrektywę 70/156/EWG od 29 kwietnia 2009 r.; odesłanie do pojazdów drogowych w rozumieniu dyrektywy 70/156/EWG w załączniku I pkt 2 dyrektywy w sprawie farb i lakierów rozumie się zatem jako odesłanie do rozporządzenia (UE) 2018/858 - 2021-07-16: Zaczyna być stosowane rozporządzenie (UE) 2019/1020: art. 6 i 7 dyrektywy, dotyczące krajowego programu monitorowania i obowiązku sprawozdawczego, zostają skreślone, a dyrektywa staje się pkt 17 załącznika I do tego rozporządzenia, więc jego uprawnienia w zakresie nadzoru rynku obejmują te produkty; art. 4 rozporządzenia nie ma zastosowania, ponieważ art. 4 ust. 5 nie wymienia dyrektywy ## Co należy zrobić ### Producent, formulator lub właściciel marki - Zaklasyfikować każdy produkt do dokładnie jednej podkategorii z załącznika I: do jednej z dwunastu podkategorii farb i lakierów: a) matowe powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych, b) błyszczące powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych, c) powłoki do ścian zewnętrznych z podłoża mineralnego, d) farby do wykończeń i okładzin wewnętrznych lub zewnętrznych, e) lakiery i bejce do wykończeń, f) bejce cienkowarstwowe, g) grunty, h) grunty wiążące, i) jednoskładnikowe powłoki specjalistyczne, j) dwuskładnikowe powłoki specjalistyczne, k) powłoki wielobarwne i l) powłoki o efekcie dekoracyjnym, albo do jednej z pięciu podkategorii produktów do odnawiania pojazdów: a) produkty przygotowawcze i czyszczące, b) szpachlówka lub kit, c) grunt, d) lakier nawierzchniowy i e) wykończenia specjalne. Podkategoria rozstrzyga zarówno o wartości granicznej, jak i o etykiecie. - Utrzymywać zawartość LZO w produkcie w stanie gotowym do użycia na poziomie nie wyższym niż wartość graniczna z załącznika II dla jego podkategorii, odróżniając powłoki na bazie wody, których lepkość reguluje się wodą, od powłok na bazie rozpuszczalników, których lepkość reguluje się rozpuszczalnikiem organicznym, ponieważ w jedenastu z dwunastu podkategorii farb i lakierów oba rodzaje mają różne wartości graniczne. - Jeżeli aby produkt był gotowy do użycia, trzeba dodać rozpuszczalniki lub inne składniki zawierające rozpuszczalniki, zaprojektować proporcję mieszania tak, aby wartość graniczną spełniał produkt w stanie gotowym do użycia, a nie koncentrat w puszce. - Określić zawartość LZO metodą z załącznika III: ISO 11890-2 z 2006 r. dla produktów o zawartości LZO poniżej 15% masy, w których nie ma rozcieńczalników reaktywnych, ISO 11890-1 z 2007 r. lub ISO 11890-2 z 2006 r. dla produktów o zawartości co najmniej 15% masy, w których nie ma rozcieńczalników reaktywnych, oraz ASTM D 2369 z 2003 r., gdy występują rozcieńczalniki reaktywne. Pamiętać, że LZO, które w trakcie schnięcia reagują chemicznie i stają się częścią powłoki, nie są liczone, oraz że w przypadku produktów do odnawiania pojazdów innych niż podkategoria a) odlicza się całą zawartość wody w produkcie gotowym do użycia. - Opatrzyć każdy produkt etykietą wskazującą podkategorię produktu i odpowiednie wartości graniczne LZO w g/l, o których mowa w załączniku II, oraz maksymalną zawartość LZO w g/l produktu w stanie gotowym do użycia. Oba elementy są obowiązkowe; wartością graniczną na etykiecie jest wartość graniczna UE dla danej podkategorii, a nie zmierzona zawartość. - Przed dostarczeniem produktu przekraczającego wartość graniczną do renowacji lub konserwacji budynku albo pojazdu zabytkowego uznanego za mający szczególną wartość historyczną i kulturową wystąpić do organu właściwego o indywidualne zezwolenie i utrzymywać dostawy w ściśle ograniczonych ilościach, na które zezwolenie pozwala; w Danii takich zezwoleń udziela Miljøstyrelsen. - Traktować etykietę LZO jako uzupełnienie, a nie zastępstwo przepisów o chemikaliach: dyrektywa nie narusza środków, w tym wymogów dotyczących oznakowania, przyjętych na poziomie Unii lub krajowym w celu ochrony zdrowia konsumentów i pracowników oraz ich środowiska pracy, a definicje mieszaniny i powłoki dostosowano w 2009 r. do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania. ### Importer wprowadzający produkty do Unii - Traktować przywóz jako wprowadzenie do obrotu: przywóz na obszar celny Unii uznaje się za wprowadzenie do obrotu w rozumieniu dyrektywy, więc zakaz dotyczący produktów przekraczających wartość graniczną i obowiązek etykiety dotyczą bezpośrednio importera i nie można ich przerzucić na dostawcę spoza UE. - Uzyskać od dostawcy, przed pierwszą dostawą, przypisanie do podkategorii i określenie zawartości LZO produktu w stanie gotowym do użycia, wykonane jedną z metod z załącznika III, ponieważ zgodność z wartościami granicznymi z załącznika II wykazuje się tymi metodami i żadnymi innymi. - Sprawdzić etykietę przed zwolnieniem towaru: musi wskazywać podkategorię, odpowiednie wartości graniczne LZO z załącznika II w g/l i maksymalną zawartość LZO w g/l produktu w stanie gotowym do użycia. Ani art. 4, ani duńskie rozporządzenie wykonawcze nie ustanawia wymogu językowego dla tych informacji, ale informacje o zagrożeniach na tej samej puszce na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 muszą być w języku państwa członkowskiego sprzedaży, więc projekt graficzny należy w każdym razie przygotować w języku rynku. - Poddawać towary importowane dodatkowej kontroli: w drugim sprawozdaniu Komisji z wdrażania w 2010 r. 6% próbek pobranych u importerów nie spełniło surowszych wartości granicznych etapu II, co było najwyższym odsetkiem na jakimkolwiek poziomie łańcucha, a importerzy mieli także najwyższy odsetek niezgodności etykiet. W odniesieniu do wartości granicznych etapu I importerzy zajęli drugie miejsce z wynikiem 2,4%, tuż za hurtownikami z 2,5%. - Nie opierać się na wyłączeniu dla instalacji z rozpuszczalnikami w przypadku zapasów ogólnego przeznaczenia: obejmuje ono wyłącznie produkty sprzedawane wyłącznie do użycia w działalności prowadzonej w zarejestrowanej lub uzyskującej pozwolenie instalacji, a w Danii § 3 stk. 4 uchyla tylko przepisy § 3 stk. 1-3, więc przy lepszym odczytaniu zakaz znakowania z § 4 pozostaje nienaruszony. - W Danii pamiętać, że krajowe rozporządzenie zakazuje przywozu, sprzedaży i używania produktu bez etykiety, więc przesyłka bez etykiety jest niezgodna z prawem już na granicy, a nie tylko w punkcie sprzedaży. ### Hurtownik, sprzedawca detaliczny lub skład budowlany - Dostarczać wyłącznie produkty, których zawartość LZO mieści się w wartości granicznej z załącznika II dla ich podkategorii: udostępnienie produktu osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, jest jego wprowadzeniem do obrotu, więc zakaz dotyczy hurtownika, składu budowlanego i sprzedawcy detalicznego na ich własny rachunek. - Sprawdzać przy przyjęciu towaru, czy każda puszka ma podkategorię, odpowiednią wartość graniczną z załącznika II w g/l i maksymalną zawartość LZO w g/l produktu w stanie gotowym do użycia oraz czy podana zawartość nie przekracza podanej wartości granicznej; produkt z błędną etykietą można zakwestionować nawet wtedy, gdy jego rzeczywista zawartość byłaby dopuszczalna. - Liczyć się z kontrolami na swoim poziomie: sprawozdanie Komisji odnotowuje, że produkty farb i lakierów sprzedawane przez sprzedawców detalicznych stanowiły 41% próbek analizowanych pod kątem zawartości LZO, a produkty u hurtowników stanowiły 41% wszystkich kontroli etykiet, spośród około 19 000 analiz i 121 000 kontroli etykiet w całej Unii w 2010 r. - W Danii być przygotowanym na uprawnienia inspekcji chemikaliów: może ona wchodzić do pomieszczeń bez nakazu sądowego i pobierać próbki bezpłatnie, kupować produkty pod ukrytą tożsamością, wymagać od sprzedawcy korzystającego z interfejsu internetowego przesłania kopii próbek na jego koszt oraz nakazać zmianę lub usunięcie treści internetowych. - Przewidzieć wycofanie produktu z obrotu: sprawozdanie Komisji odnotowuje, że wycofanie produktu z obrotu było najczęstszą sankcją za przekroczenie wartości granicznych LZO, a naruszenia przepisów o etykietach spotykały się zwykle z nakazem poprawienia w wyznaczonym terminie, a prawo duńskie pozwala organowi nakazać odpowiedzialnemu podmiotowi poinformowanie użytkowników, usunięcie wady, odzyskanie produktu od dystrybutorów lub użytkowników i jego zniszczenie na własny koszt. ### Użytkownik profesjonalny: wykonawca robót malarskich, warsztat blacharsko-lakierniczy lub instalacja do powlekania - Utrzymywać mieszanie na miejscu w granicach wartości granicznej: gdy przed nałożeniem dodaje się rozpuszczalniki, utwardzacz lub inne składniki zawierające rozpuszczalniki, wartość graniczną z załącznika II stosuje się do zawartości LZO w produkcie w stanie gotowym do użycia, więc zgodny koncentrat rozcieńczony ponad proporcję producenta może sprawić, że nałożony produkt przekroczy wartość graniczną. - Czytać puszkę: podkategoria, obowiązująca wartość graniczna LZO w g/l i maksymalna zawartość LZO w produkcie w stanie gotowym do użycia znajdują się na etykiecie z mocy prawa, a w Danii stosowanie produktu bez tych informacji jest samo w sobie zakazane i karalne. - W przypadku prowadzenia instalacji do powlekania zapoznać się z przepisami o rozpuszczalnikach stojącymi za wyłączeniem z art. 3 ust. 2, zanim się na nim oprzeć. Wyłączenie obejmuje wyłącznie produkty sprzedawane wyłącznie do użycia w działalności wymienionej w części 1 załącznika VII do dyrektywy 2010/75/UE, która osiąga próg zużycia z części 2, prowadzonej w instalacji z pozwoleniem lub, gdy państwo członkowskie ją ustanowiło, z rejestracją dla instalacji objętych wyłącznie rozdziałem V. Pkt 13 części 1, odnawianie pojazdów, jest węższy, niż wskazuje nazwa: obejmuje powlekanie pierwotne pojazdów drogowych lub ich części materiałami typu do odnawiania poza linią produkcyjną i powlekanie przyczep, powyżej 0,5 tony rozpuszczalnika rocznie na podstawie pozycji 6 części 2. Nie obejmuje odnawiania naprawczego, konserwacyjnego ani dekoracyjnego wykonywanego w warsztacie lakierniczym, ponieważ art. 13 dyrektywy w sprawie farb i lakierów skreślił dokładnie tę działalność z systemu regulacji rozpuszczalników w 2004 r. i przeniósł ją do niniejszego systemu produktowego, pozostawiając państwom członkowskim na podstawie art. 13 ust. 2 swobodę utrzymania lub wprowadzenia krajowych przepisów o emisjach dla niej. W Danii oznacza to instalację zgłoszoną na podstawie rozporządzenia wykonawczego nr 1491 z 7 grudnia 2015 r. lub uzyskującą pozwolenie jako działalność wymieniona. - Kupować produkty przekraczające wartość graniczną do prac przy zabytkach wyłącznie na podstawie indywidualnego zezwolenia, w ściśle ograniczonych ilościach, na które pozwala, i przestrzegać jego warunków; w Danii zezwolenia udziela Miljøstyrelsen, a naruszenie warunku jest karane grzywną, która w okolicznościach obciążających może przejść w karę pozbawienia wolności do 2 lat. - Pamiętać, że produktu zgodnego z wymaganiami nie można wykluczyć z rynku ze względu na LZO: państwa członkowskie nie mogą zakazywać, ograniczać ani utrudniać wprowadzania do obrotu produktu, który jest zgodny z dyrektywą w stanie gotowym do użycia, więc twierdzenie dostawcy, że obowiązuje niższa wartość graniczna krajowa, należy zweryfikować w świetle art. 8. ## Requirements Each duty above as an identified requirement (23); ids are permanent and shared with the compliance engine. ### unclassified - `pvd-mfr-classify-product-exactly` (Producent, formulator lub właściciel marki) — Zaklasyfikować każdy produkt do dokładnie jednej podkategorii z załącznika I: do jednej z dwunastu podkategorii farb i lakierów: a) matowe powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych, b) błyszczące powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych, c) powłoki do ścian zewnętrznych z podłoża mineralnego, d) farby do wykończeń i okładzin wewnętrznych lub zewnętrznych, e) lakiery i bejce do wykończeń, f) bejce cienkowarstwowe, g) grunty, h) grunty wiążące, i) jednoskładnikowe powłoki specjalistyczne, j) dwuskładnikowe powłoki specjalistyczne, k) powłoki wielobarwne i l) powłoki o efekcie dekoracyjnym, albo do jednej z pięciu podkategorii produktów do odnawiania pojazdów: a) produkty przygotowawcze i czyszczące, b) szpachlówka lub kit, c) grunt, d) lakier nawierzchniowy i e) wykończenia specjalne. Podkategoria rozstrzyga zarówno o wartości granicznej, jak i o etykiecie. [Annex I, points 1.1 and 2.1] - `pvd-mfr-keep-voc-content` (Producent, formulator lub właściciel marki) — Utrzymywać zawartość LZO w produkcie w stanie gotowym do użycia na poziomie nie wyższym niż wartość graniczna z załącznika II dla jego podkategorii, odróżniając powłoki na bazie wody, których lepkość reguluje się wodą, od powłok na bazie rozpuszczalników, których lepkość reguluje się rozpuszczalnikiem organicznym, ponieważ w jedenastu z dwunastu podkategorii farb i lakierów oba rodzaje mają różne wartości graniczne. [Art. 2, points 10 and 11, Art. 3(1) and Annex II, section A] - `pvd-mfr-design-mixing-ratio` (Producent, formulator lub właściciel marki) — Jeżeli aby produkt był gotowy do użycia, trzeba dodać rozpuszczalniki lub inne składniki zawierające rozpuszczalniki, zaprojektować proporcję mieszania tak, aby wartość graniczną spełniał produkt w stanie gotowym do użycia, a nie koncentrat w puszce. [Art. 3(1), third subparagraph] - `pvd-mfr-determine-voc-content` (Producent, formulator lub właściciel marki) — Określić zawartość LZO metodą z załącznika III: ISO 11890-2 z 2006 r. dla produktów o zawartości LZO poniżej 15% masy, w których nie ma rozcieńczalników reaktywnych, ISO 11890-1 z 2007 r. lub ISO 11890-2 z 2006 r. dla produktów o zawartości co najmniej 15% masy, w których nie ma rozcieńczalników reaktywnych, oraz ASTM D 2369 z 2003 r., gdy występują rozcieńczalniki reaktywne. Pamiętać, że LZO, które w trakcie schnięcia reagują chemicznie i stają się częścią powłoki, nie są liczone, oraz że w przypadku produktów do odnawiania pojazdów innych niż podkategoria a) odlicza się całą zawartość wody w produkcie gotowym do użycia. [Art. 2, point 6, Art. 3(1), Annex II, section B, footnote, and Annex III] - `pvd-mfr-label-product-subcategory` (Producent, formulator lub właściciel marki) — Opatrzyć każdy produkt etykietą wskazującą podkategorię produktu i odpowiednie wartości graniczne LZO w g/l, o których mowa w załączniku II, oraz maksymalną zawartość LZO w g/l produktu w stanie gotowym do użycia. Oba elementy są obowiązkowe; wartością graniczną na etykiecie jest wartość graniczna UE dla danej podkategorii, a nie zmierzona zawartość. [Art. 4] - `pvd-mfr-apply-individual-licence` (Producent, formulator lub właściciel marki) — Przed dostarczeniem produktu przekraczającego wartość graniczną do renowacji lub konserwacji budynku albo pojazdu zabytkowego uznanego za mający szczególną wartość historyczną i kulturową wystąpić do organu właściwego o indywidualne zezwolenie i utrzymywać dostawy w ściśle ograniczonych ilościach, na które zezwolenie pozwala; w Danii takich zezwoleń udziela Miljøstyrelsen. [Art. 3(3); https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2015/1369 · § 5] - `pvd-mfr-treat-voc-label` (Producent, formulator lub właściciel marki) — Traktować etykietę LZO jako uzupełnienie, a nie zastępstwo przepisów o chemikaliach: dyrektywa nie narusza środków, w tym wymogów dotyczących oznakowania, przyjętych na poziomie Unii lub krajowym w celu ochrony zdrowia konsumentów i pracowników oraz ich środowiska pracy, a definicje mieszaniny i powłoki dostosowano w 2009 r. do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania. [Art. 1(4) and Art. 2, points 3 and 8; https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32008L0112 · Art. 6] - `pvd-imp-treat-import-placing` (Importer wprowadzający produkty do Unii) — Traktować przywóz jako wprowadzenie do obrotu: przywóz na obszar celny Unii uznaje się za wprowadzenie do obrotu w rozumieniu dyrektywy, więc zakaz dotyczący produktów przekraczających wartość graniczną i obowiązek etykiety dotyczą bezpośrednio importera i nie można ich przerzucić na dostawcę spoza UE. [Art. 2, point 12, and Art. 3(1)] - `pvd-imp-obtain-supplier-first` (Importer wprowadzający produkty do Unii) — Uzyskać od dostawcy, przed pierwszą dostawą, przypisanie do podkategorii i określenie zawartości LZO produktu w stanie gotowym do użycia, wykonane jedną z metod z załącznika III, ponieważ zgodność z wartościami granicznymi z załącznika II wykazuje się tymi metodami i żadnymi innymi. [Art. 3(1) and Annex III] - `pvd-imp-check-label-goods` (Importer wprowadzający produkty do Unii) — Sprawdzić etykietę przed zwolnieniem towaru: musi wskazywać podkategorię, odpowiednie wartości graniczne LZO z załącznika II w g/l i maksymalną zawartość LZO w g/l produktu w stanie gotowym do użycia. Ani art. 4, ani duńskie rozporządzenie wykonawcze nie ustanawia wymogu językowego dla tych informacji, ale informacje o zagrożeniach na tej samej puszce na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 muszą być w języku państwa członkowskiego sprzedaży, więc projekt graficzny należy w każdym razie przygotować w języku rynku. [Art. 4] - `pvd-imp-give-imported-goods` (Importer wprowadzający produkty do Unii) — Poddawać towary importowane dodatkowej kontroli: w drugim sprawozdaniu Komisji z wdrażania w 2010 r. 6% próbek pobranych u importerów nie spełniło surowszych wartości granicznych etapu II, co było najwyższym odsetkiem na jakimkolwiek poziomie łańcucha, a importerzy mieli także najwyższy odsetek niezgodności etykiet. W odniesieniu do wartości granicznych etapu I importerzy zajęli drugie miejsce z wynikiem 2,4%, tuż za hurtownikami z 2,5%. [section 2.3] - `pvd-imp-rely-solvent-installation-exemption` (Importer wprowadzający produkty do Unii) — Nie opierać się na wyłączeniu dla instalacji z rozpuszczalnikami w przypadku zapasów ogólnego przeznaczenia: obejmuje ono wyłącznie produkty sprzedawane wyłącznie do użycia w działalności prowadzonej w zarejestrowanej lub uzyskującej pozwolenie instalacji, a w Danii § 3 stk. 4 uchyla tylko przepisy § 3 stk. 1-3, więc przy lepszym odczytaniu zakaz znakowania z § 4 pozostaje nienaruszony. [Art. 3(2); https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2015/1369 · § 3, stk. 4, and § 4] - `pvd-imp-note-national-order` (Importer wprowadzający produkty do Unii) — W Danii pamiętać, że krajowe rozporządzenie zakazuje przywozu, sprzedaży i używania produktu bez etykiety, więc przesyłka bez etykiety jest niezgodna z prawem już na granicy, a nie tylko w punkcie sprzedaży. [§ 4] - `pvd-dist-supply-products-voc` (Hurtownik, sprzedawca detaliczny lub skład budowlany) — Dostarczać wyłącznie produkty, których zawartość LZO mieści się w wartości granicznej z załącznika II dla ich podkategorii: udostępnienie produktu osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, jest jego wprowadzeniem do obrotu, więc zakaz dotyczy hurtownika, składu budowlanego i sprzedawcy detalicznego na ich własny rachunek. [Art. 2, point 12, and Art. 3(1)] - `pvd-dist-check-goods-in-tin` (Hurtownik, sprzedawca detaliczny lub skład budowlany) — Sprawdzać przy przyjęciu towaru, czy każda puszka ma podkategorię, odpowiednią wartość graniczną z załącznika II w g/l i maksymalną zawartość LZO w g/l produktu w stanie gotowym do użycia oraz czy podana zawartość nie przekracza podanej wartości granicznej; produkt z błędną etykietą można zakwestionować nawet wtedy, gdy jego rzeczywista zawartość byłaby dopuszczalna. [Art. 4] - `pvd-dist-expect-checks-level` (Hurtownik, sprzedawca detaliczny lub skład budowlany) — Liczyć się z kontrolami na swoim poziomie: sprawozdanie Komisji odnotowuje, że produkty farb i lakierów sprzedawane przez sprzedawców detalicznych stanowiły 41% próbek analizowanych pod kątem zawartości LZO, a produkty u hurtowników stanowiły 41% wszystkich kontroli etykiet, spośród około 19 000 analiz i 121 000 kontroli etykiet w całej Unii w 2010 r. [section 2.2] - `pvd-dist-ready-chemicals-inspections` (Hurtownik, sprzedawca detaliczny lub skład budowlany) — W Danii być przygotowanym na uprawnienia inspekcji chemikaliów: może ona wchodzić do pomieszczeń bez nakazu sądowego i pobierać próbki bezpłatnie, kupować produkty pod ukrytą tożsamością, wymagać od sprzedawcy korzystającego z interfejsu internetowego przesłania kopii próbek na jego koszt oraz nakazać zmianę lub usunięcie treści internetowych. [§ 49 and § 50] - `pvd-dist-plan-withdrawal-commissions` (Hurtownik, sprzedawca detaliczny lub skład budowlany) — Przewidzieć wycofanie produktu z obrotu: sprawozdanie Komisji odnotowuje, że wycofanie produktu z obrotu było najczęstszą sankcją za przekroczenie wartości granicznych LZO, a naruszenia przepisów o etykietach spotykały się zwykle z nakazem poprawienia w wyznaczonym terminie, a prawo duńskie pozwala organowi nakazać odpowiedzialnemu podmiotowi poinformowanie użytkowników, usunięcie wady, odzyskanie produktu od dystrybutorów lub użytkowników i jego zniszczenie na własny koszt. [section 2.3; https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2025/1200 · § 48 and § 48 a] - `pvd-op-keep-on-site-mixing` (Użytkownik profesjonalny: wykonawca robót malarskich, warsztat blacharsko-lakierniczy lub instalacja do powlekania) — Utrzymywać mieszanie na miejscu w granicach wartości granicznej: gdy przed nałożeniem dodaje się rozpuszczalniki, utwardzacz lub inne składniki zawierające rozpuszczalniki, wartość graniczną z załącznika II stosuje się do zawartości LZO w produkcie w stanie gotowym do użycia, więc zgodny koncentrat rozcieńczony ponad proporcję producenta może sprawić, że nałożony produkt przekroczy wartość graniczną. [Art. 3(1), third subparagraph] - `pvd-op-read-tin-subcategory` (Użytkownik profesjonalny: wykonawca robót malarskich, warsztat blacharsko-lakierniczy lub instalacja do powlekania) — Czytać puszkę: podkategoria, obowiązująca wartość graniczna LZO w g/l i maksymalna zawartość LZO w produkcie w stanie gotowym do użycia znajdują się na etykiecie z mocy prawa, a w Danii stosowanie produktu bez tych informacji jest samo w sobie zakazane i karalne. [Art. 4; https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2015/1369 · § 4 and § 7, stk. 1, nr. 1] - `pvd-op-read-solvent-rules` (Użytkownik profesjonalny: wykonawca robót malarskich, warsztat blacharsko-lakierniczy lub instalacja do powlekania) — W przypadku prowadzenia instalacji do powlekania zapoznać się z przepisami o rozpuszczalnikach stojącymi za wyłączeniem z art. 3 ust. 2, zanim się na nim oprzeć. Wyłączenie obejmuje wyłącznie produkty sprzedawane wyłącznie do użycia w działalności wymienionej w części 1 załącznika VII do dyrektywy 2010/75/UE, która osiąga próg zużycia z części 2, prowadzonej w instalacji z pozwoleniem lub, gdy państwo członkowskie ją ustanowiło, z rejestracją dla instalacji objętych wyłącznie rozdziałem V. Pkt 13 części 1, odnawianie pojazdów, jest węższy, niż wskazuje nazwa: obejmuje powlekanie pierwotne pojazdów drogowych lub ich części materiałami typu do odnawiania poza linią produkcyjną i powlekanie przyczep, powyżej 0,5 tony rozpuszczalnika rocznie na podstawie pozycji 6 części 2. Nie obejmuje odnawiania naprawczego, konserwacyjnego ani dekoracyjnego wykonywanego w warsztacie lakierniczym, ponieważ art. 13 dyrektywy w sprawie farb i lakierów skreślił dokładnie tę działalność z systemu regulacji rozpuszczalników w 2004 r. i przeniósł ją do niniejszego systemu produktowego, pozostawiając państwom członkowskim na podstawie art. 13 ust. 2 swobodę utrzymania lub wprowadzenia krajowych przepisów o emisjach dla niej. W Danii oznacza to instalację zgłoszoną na podstawie rozporządzenia wykonawczego nr 1491 z 7 grudnia 2015 r. lub uzyskującą pozwolenie jako działalność wymieniona. [Art. 4(1), Art. 56, Annex VII, Part 1, point 13, and Part 2, item 6; https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2015/1369 · § 3, stk. 4; https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2015/1491 · title and § 1] - `pvd-op-buy-over-limit-products` (Użytkownik profesjonalny: wykonawca robót malarskich, warsztat blacharsko-lakierniczy lub instalacja do powlekania) — Kupować produkty przekraczające wartość graniczną do prac przy zabytkach wyłącznie na podstawie indywidualnego zezwolenia, w ściśle ograniczonych ilościach, na które pozwala, i przestrzegać jego warunków; w Danii zezwolenia udziela Miljøstyrelsen, a naruszenie warunku jest karane grzywną, która w okolicznościach obciążających może przejść w karę pozbawienia wolności do 2 lat. [Art. 3(3); https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2015/1369 · § 5 and § 7] - `pvd-op-remember-compliant-product` (Użytkownik profesjonalny: wykonawca robót malarskich, warsztat blacharsko-lakierniczy lub instalacja do powlekania) — Pamiętać, że produktu zgodnego z wymaganiami nie można wykluczyć z rynku ze względu na LZO: państwa członkowskie nie mogą zakazywać, ograniczać ani utrudniać wprowadzania do obrotu produktu, który jest zgodny z dyrektywą w stanie gotowym do użycia, więc twierdzenie dostawcy, że obowiązuje niższa wartość graniczna krajowa, należy zweryfikować w świetle art. 8. [Art. 8] ## Kary Państwa członkowskie ustanawiają przepisy o sankcjach stosowanych w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych na podstawie dyrektywy i podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia ich stosowania; sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające i musiały zostać zgłoszone Komisji do 30 października 2005 r., a każda późniejsza zmiana – zgłoszona niezwłocznie. Dyrektywa nie zawiera własnej unijnej procedury ochronnej: od 16 lipca 2021 r. jest pkt 17 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/1020, więc stosuje się uprawnienia organów nadzoru z tego rozporządzenia, w tym żądanie dokumentów i informacji, przeprowadzanie kontroli i pobieranie próbek, wymaganie od podmiotu gospodarczego podjęcia działań naprawczych, zakazywanie lub ograniczanie udostępniania produktu i nakazywanie jego wycofania z obrotu, odzyskania lub zniszczenia; art. 4 tego rozporządzenia, który wymaga podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w Unii, nie ma zastosowania do tych produktów, ponieważ art. 4 ust. 5 nie wymienia dyrektywy. Drugie sprawozdanie Komisji z wdrażania odnotowuje, że wycofanie produktu z obrotu było najczęstszą reakcją na naruszenie wartości granicznych zawartości LZO, a naruszenie wymogów dotyczących etykiet spotykało się zwykle z nakazem poprawienia błędu w wyznaczonym terminie w celu uniknięcia postępowania lub kar pieniężnych. W Danii rozporządzenie wykonawcze nr 1369 z 25 listopada 2015 r. przewiduje karę grzywny za wprowadzenie do obrotu produktu, którego zawartość LZO przekracza wartość graniczną, przywóz, sprzedaż lub używanie produktu bez etykiety, niestosowanie przepisanych metod analitycznych i naruszenie warunku zezwolenia dla zabytków; grzywna przechodzi w karę pozbawienia wolności do 2 lat, gdy naruszenie było umyślne lub rażąco niedbałe i spowodowało lub groziło zagrożeniem dla życia lub zdrowia ludzi albo zwierząt gospodarskich, spowodowało lub groziło szkodą w środowisku albo przyniosło lub miało przynieść korzyść majątkową, a przedsiębiorstwa mogą ponosić odpowiedzialność karną. Za rozporządzeniem stoi duńska ustawa o chemikaliach: Miljøstyrelsen musi doprowadzić do zgodności z prawem niezgodny z prawem stan i zatrzymać sprzedaż oraz może nakazać odpowiedzialnemu podmiotowi, na jego koszt, poinformowanie użytkowników o zagrożeniu i sposobie jego zapobiegania, usunięcie przyczyny, odzyskanie produktu od dystrybutorów lub użytkowników i jego bezpieczne zniszczenie, może wykonać nakazane środki na koszt tego podmiotu, może zająć niezgodne z prawem produkty, może zakazać przywozu, sprzedaży lub używania, gdy wymagane informacje nie zostały przekazane, może nakazać właścicielowi interfejsu internetowego zmianę lub usunięcie treści odnoszących się do produktów niezgodnych z prawem i może zwrócić się do sądu o zablokowanie interfejsu internetowego, co sąd rozstrzyga postanowieniem i wyłącznie w celu wyeliminowania poważnego ryzyka, gdy nakaz zmiany lub usunięcia treści nie został wykonany albo gdy za pośrednictwem tego interfejsu wielokrotnie sprzedawano lub pośredniczono w sprzedaży produktów niezgodnych z wymaganiami, a także może publikować nakazy i zakazy wraz z nazwami zainteresowanych producentów, importerów lub sprzedawców. ## Lista kontrolna 1. Rozstrzygnąć, czy każdy produkt jest farbą lub lakierem nakładanym na budynki, ich wykończenia i wyposażenie oraz związane z nimi konstrukcje, czy produktem do odnawiania pojazdów stosowanym poza linią produkcyjną; aerozole są poza rodziną farb i lakierów, ale w podkategorii e) produktów do odnawiania pojazdów (załącznik I pkt 1 i 2). 2. Przypisać każdy produkt objęty zakresem do dokładnie jednej z dwunastu podkategorii farb i lakierów lub pięciu podkategorii produktów do odnawiania pojazdów i zapisać uzasadnienie, ponieważ podkategoria wyznacza wartość graniczną i etykietę (załącznik I pkt 1.1 i 2.1). 3. Zapisać dla każdej farby lub lakieru, czy jest na bazie wody, czy na bazie rozpuszczalników: w jedenastu z dwunastu podkategorii oba rodzaje mają różne wartości graniczne (art. 2 pkt 10 i 11 oraz załącznik II sekcja A). 4. Określić zawartość LZO w produkcie w stanie gotowym do użycia właściwą metodą z załącznika III, zależnie od udziału masowego LZO i od tego, czy występują rozcieńczalniki reaktywne, i przechowywać sprawozdanie z badań (art. 3 ust. 1 i załącznik III). 5. Porównać określoną zawartość z wartością graniczną etapu II dla farb i lakierów lub z wartością graniczną z sekcji B dla produktów do odnawiania pojazdów i w razie przekroczenia zmienić recepturę (załącznik II). 6. Umieścić na każdej etykiecie podkategorię, odpowiednią wartość graniczną LZO z załącznika II w g/l i maksymalną zawartość LZO w g/l produktu w stanie gotowym do użycia oraz sprawdzić, czy projekt graficzny wytrzyma tłumaczenie i zmiany wielkości opakowań (art. 4). 7. Udokumentować każde wyłączenie, na którym Państwo się opierają: wyłączność dostaw do zarejestrowanej lub uzyskującej pozwolenie instalacji z rozpuszczalnikami albo indywidualne zezwolenie dla zabytków i ilości, które obejmuje (art. 3 ust. 2 i 3). 8. W Danii sprawdzić produkt pod kątem rozporządzenia wykonawczego nr 1369/2015: jego § 3 stk. 4 uchyla wyłącznie „bestemmelserne i stk. 1-3”, więc przy lepszym odczytaniu zakaz z § 4 przywozu, sprzedaży lub używania produktu bez etykiety pozostaje w mocy mimo odstępstwa dla instalacji z rozpuszczalnikami – znakować te produkty, chyba że uzyskano odmienną duńską poradę prawną. ## Pytania ### Jakie produkty obejmuje dyrektywa 2004/42/WE w sprawie farb i lakierów? Dwie rodziny. Po pierwsze, dekoracyjne farby i lakiery: dwanaście podkategorii z załącznika I pkt 1.1, czyli powłok nakładanych na budynki, ich wykończenia i wyposażenie oraz związane z nimi konstrukcje w celach dekoracyjnych, funkcjonalnych i ochronnych, a mianowicie matowe i błyszczące powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych, powłoki do ścian zewnętrznych z podłoża mineralnego, farby do wykończeń i okładzin wewnętrznych i zewnętrznych, lakiery i bejce do wykończeń, bejce cienkowarstwowe, grunty, grunty wiążące, jednoskładnikowe i dwuskładnikowe powłoki specjalistyczne, powłoki wielobarwne i powłoki o efekcie dekoracyjnym, z wyłączeniem aerozoli. Po drugie, produkty do odnawiania pojazdów: pięć podkategorii z załącznika I pkt 2.1, czyli produkty przygotowawcze i czyszczące, szpachlówki lub kity, grunty, lakiery nawierzchniowe i wykończenia specjalne stosowane do powlekania pojazdów drogowych lub ich części w ramach naprawy, konserwacji lub dekoracji poza instalacjami produkcyjnymi, przy czym tutaj aerozole są wyraźnie objęte podkategorią wykończeń specjalnych. ### Jakie są wartości graniczne LZO i od kiedy się je stosuje? Załącznik II sekcja A ustala dwa zestawy wartości granicznych w gramach na litr produktu gotowego do użycia dla dwunastu podkategorii farb i lakierów, z oddzielnymi wartościami dla powłok na bazie wody i na bazie rozpuszczalników. Wartości etapu I stosowano od 1 stycznia 2007 r. i wynosiły od 50 g/l do 750 g/l; surowsze wartości etapu II stosuje się od 1 stycznia 2010 r. i wynoszą od 30 g/l do 750 g/l: 30 g/l dotyczy matowych powłok do ścian i sufitów wewnętrznych zarówno na bazie wody, jak i na bazie rozpuszczalników oraz gruntów i gruntów wiążących na bazie wody, a 750 g/l jest najwyższą wartością w tabeli, dla gruntów wiążących na bazie rozpuszczalników. Załącznik II sekcja B ustala jeden zestaw wartości dla produktów do odnawiania pojazdów, który stosowano od 1 stycznia 2007 r. i który od tego czasu nie był zmieniany: 850 g/l dla produktów przygotowawczych i 200 g/l dla środków do czyszczenia wstępnego, 250 g/l dla szpachlówki lub kitu, 540 g/l dla podkładu wypełniającego, wypełniacza i podkładu ogólnego do metali oraz 780 g/l dla podkładu wytrawiającego, 420 g/l dla lakierów nawierzchniowych i 840 g/l dla wykończeń specjalnych. ### Co dokładnie musi znajdować się na etykiecie? Dwie rzeczy, na każdym produkcie z załącznika I w chwili wprowadzenia do obrotu: podkategoria produktu wraz z odpowiednimi wartościami granicznymi LZO w g/l, o których mowa w załączniku II, oraz maksymalna zawartość LZO w g/l produktu w stanie gotowym do użycia. Wartość graniczna na etykiecie jest wartością UE dla tej podkategorii, więc czytelnik od razu widzi, czy podana zawartość jest jej równa lub niższa. Karta informacyjna Miljøstyrelsen zaleca duńskim dostawcom umieszczenie informacji w wyraźnym i widocznym miejscu na etykiecie, najlepiej obok pola z informacjami o zagrożeniach, ale poza nim. ### Jak mierzy się zawartość LZO? Metodami z załącznika III, zastąpionymi w 2010 r. dyrektywą Komisji 2010/79/UE. Dla produktów o zawartości LZO poniżej 15% masy, w których nie ma rozcieńczalników reaktywnych, dozwoloną metodą jest ISO 11890-2 z 2006 r. Przy zawartości co najmniej 15% masy, gdy nie ma rozcieńczalników reaktywnych, można stosować ISO 11890-1 z 2007 r. lub ISO 11890-2 z 2006 r. Gdy występują rozcieńczalniki reaktywne, metodą jest ASTM D 2369 z 2003 r. Wartością do porównania z wartością graniczną jest zawartość LZO w produkcie w stanie gotowym do użycia, czyli masa LZO w gramach na litr, a LZO, które w trakcie schnięcia reagują chemicznie i stają się częścią powłoki, nie są liczone; w przypadku produktów do odnawiania pojazdów innych niż podkategoria produktów przygotowawczych i czyszczących odlicza się całą zawartość wody w produkcie gotowym do użycia. ### Czy istnieją wyłączenia z wartości granicznych LZO? Trzy, i wszystkie są wąskie. Produkty sprzedawane wyłącznie do użycia w działalności objętej dawną dyrektywą 1999/13/WE i prowadzonej w zarejestrowanej lub uzyskującej pozwolenie instalacji są wyłączone spod wymogów art. 3 ust. 1; od 7 stycznia 2014 r. odesłanie to rozumie się jako odesłanie do dyrektywy 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych, której rozdział V i załącznik VII obejmują tę działalność z użyciem rozpuszczalników. W przypadku renowacji i konserwacji budynków i pojazdów zabytkowych uznanych przez organy właściwe za mające szczególną wartość historyczną i kulturową państwo członkowskie może udzielać indywidualnych zezwoleń na sprzedaż i zakup produktów niespełniających wymagań w ściśle ograniczonych ilościach. A produkty, które wykazano jako wyprodukowane przed wejściem w życie wartości granicznej, mogły być wprowadzane do obrotu przez kolejne 12 miesięcy; ten okres przejściowy zakończył się 31 grudnia 2007 r. dla etapu I i 31 grudnia 2010 r. dla etapu II. Farby i lakiery w aerozolu do budynków nie są wyłączeniem, lecz po prostu leżą poza zakresem rodziny farb i lakierów. ### Kto egzekwuje dyrektywę w sprawie farb i lakierów w Danii i jakie są kary? Miljøstyrelsen, duńska Agencja Ochrony Środowiska, nadzoruje i kontroluje przestrzeganie rozporządzenia wykonawczego nr 1369 z 25 listopada 2015 r., które transponuje dyrektywę na podstawie ustawy o chemikaliach; rozporządzenie wyznacza też Miljøstyrelsen jako organ udzielający zezwoleń dla zabytków. Naruszenie zakazu wprowadzania do obrotu, wymogu znakowania, obowiązku stosowania przepisanych metod analitycznych lub warunku zezwolenia jest karane grzywną, przechodzącą w karę pozbawienia wolności do 2 lat, gdy naruszenie było umyślne lub rażąco niedbałe i spowodowało lub groziło zagrożeniem dla życia lub zdrowia ludzi albo zwierząt gospodarskich, spowodowało lub groziło szkodą w środowisku albo przyniosło lub miało przynieść korzyść majątkową; przedsiębiorstwa mogą ponosić odpowiedzialność karną. Na podstawie ustawy o chemikaliach organ musi doprowadzić do zgodności z prawem niezgodny z prawem stan i zatrzymać sprzedaż, a także może nakazać informowanie użytkowników, działania naprawcze, odzyskanie od dystrybutorów lub użytkowników i zniszczenie na koszt odpowiedzialnego podmiotu, zająć towar i publikować nakazy z nazwami przedsiębiorstw. ### Czy dyrektywa była zmieniana i czy nadal obowiązuje? Nadal obowiązuje i nie przyjęto jej uchylenia. Zmieniło ją pięć aktów: rozporządzenie (WE) nr 1137/2008 i rozporządzenie (UE) 2019/1243 zmieniły wyłącznie tryb dostosowywania załącznika III do postępu technicznego, najpierw na tryb regulacyjny połączony z kontrolą, a następnie na akty delegowane; dyrektywa 2008/112/WE zastąpiła słowo preparat słowem mieszanina w dwóch definicjach, aby dostosować tekst do rozporządzenia CLP; dyrektywa Komisji 2010/79/UE zastąpiła załącznik III obecnymi metodami badań; a rozporządzenie (UE) 2019/1020 skreśliło od 16 lipca 2021 r. art. 6 i 7, czyli krajowy program monitorowania i obowiązek sprawozdawczy, umieszczając dyrektywę w załączniku I do tego rozporządzenia. Wartości graniczne LZO z załącznika II nigdy nie były zmieniane. W EUR-Lex odnotowano cztery sprostowania; sprostowanie z 27 czerwca 2019 r. dotyczy wersji angielskiej i poprawiło tytuł z 2004/42/CE na 2004/42/EC, a pozostałe dotyczą wersji maltańskiej, fińskiej i hiszpańskiej. ## Co się zmieniło - 2026-09-13 (guidance): **Przewodnik opracowany od nowa według modelu SPEC-62 na podstawie tekstu ujednoliconego dyrektywy** — Przewodnik przepisano na podstawie tekstu ujednoliconego z 16 lipca 2021 r., pięciu aktów zmieniających, dyrektywy 2010/75/UE, rozporządzenia (UE) 2018/858, sprawozdania Komisji z wdrażania COM(2013) 704 oraz duńskiego rozporządzenia wykonawczego nr 1369/2015 i ustawy o chemikaliach. Dwanaście podkategorii farb i lakierów, pięć podkategorii produktów do odnawiania pojazdów i rzeczywiste wartości z załącznika II zastępują wcześniejszy ogólny opis; wcześniejsze stwierdzenie, że etykieta zawiera wartość graniczną etapu UE obok maksymalnej zawartości, zachowano i oparto na art. 4; wcześniejsze twierdzenie, że dystrybutorzy jedynie powinni zadbać o oznakowanie, poprawiono, ponieważ udostępnianie osobom trzecim samo jest wprowadzeniem do obrotu; trzy metody badań z załącznika III zastępują wcześniejsze odesłanie do metod analitycznych lub obliczeniowych; dodano wyłączenia z art. 3 ust. 2, 3 i 4, z odesłaniem do uchylonej dyrektywy 1999/13/WE odczytywanym jako dyrektywa 2010/75/UE i odesłaniem do uchylonej dyrektywy 70/156/EWG odczytywanym jako rozporządzenie (UE) 2018/858; a podstawę nadzoru rynku wskazano jako rozporządzenie (UE) 2019/1020 z uwagą, że jego art. 4 nie ma tu zastosowania. Część duńska wskazuje obecnie rozporządzenie wykonawcze nr 1369 z 25 listopada 2015 r., Miljøstyrelsen oraz przepisy ustawy o chemikaliach dotyczące kar i egzekwowania. - 2021-07-16 (amendment): **Rozporządzenie (UE) 2019/1020 skreśla artykuły o monitorowaniu i sprawozdawczości i staje się podstawą nadzoru** — Art. 38 rozporządzenia (UE) 2019/1020 skreśla art. 6 i 7 dyrektywy, czyli obowiązek państw członkowskich ustanowienia programu monitorowania i przekazywania Komisji jego wyników oraz ilości objętych zezwoleniami. Dyrektywa jest pkt 17 załącznika I do rozporządzenia, więc od 16 lipca 2021 r. do tych produktów stosuje się przepisy i uprawnienia w zakresie nadzoru rynku z tego rozporządzenia; art. 4, czyli obowiązek posiadania podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w Unii, nie ma zastosowania, ponieważ art. 4 ust. 5 nie wymienia dyrektywy. - 2020-09-01 (applies): **Rozporządzenie (UE) 2018/858 zastępuje akt o homologacji pojazdów, do którego odsyła dyrektywa** — Załącznik I pkt 2 dyrektywy definiuje produkty do odnawiania pojazdów przez odesłanie do pojazdów drogowych w rozumieniu dyrektywy 70/156/EWG. Dyrektywa ta została uchylona dyrektywą 2007/46/WE od 29 kwietnia 2009 r., a dyrektywa 2007/46/WE rozporządzeniem (UE) 2018/858 od 1 września 2020 r., przy czym odesłania rozumie się jako odesłania do późniejszego aktu; definicję objętych pojazdów należy zatem odczytywać w świetle rozporządzenia (UE) 2018/858. - 2019-07-26 (amendment): **Rozporządzenie (UE) 2019/1243 przekształca upoważnienie dotyczące załącznika III w przekazanie uprawnień** — Art. 11 zostaje zastąpiony: Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych, zgodnie z nowym art. 11a, zmieniających załącznik III w celu dostosowania go do postępu technicznego. Przekazanie uprawnień obowiązuje przez pięć lat od 26 lipca 2019 r. i jest milcząco przedłużane na identyczne okresy, chyba że sprzeciwi się Parlament Europejski lub Rada, z dwumiesięcznym terminem na zgłoszenie sprzeciwu, który można przedłużyć o dwa miesiące; art. 12 ust. 3 zostaje skreślony. - 2015-12-31 (applies): **Duńskie rozporządzenie wykonawcze nr 1369/2015 weszło w życie** — Rozporządzenie w sprawie wprowadzania do obrotu i znakowania lotnych związków organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów zastępuje rozporządzenie nr 1049 z 27 października 2005 r. Powtarza zakres, definicje, wartości graniczne, metody badań i odstępstwo dla instalacji z rozpuszczalnikami, zakazuje przywozu, sprzedaży i używania produktu bez etykiety, pozwala Miljøstyrelsen udzielać zezwoleń dla zabytków i nadzorować przestrzeganie przepisów oraz przewiduje grzywny przechodzące w karę pozbawienia wolności do 2 lat w okolicznościach obciążających. - 2014-01-07 (applies): **Dyrektywa 1999/13/WE uchylona dyrektywą w sprawie emisji przemysłowych** — Dyrektywa 1999/13/WE w sprawie emisji rozpuszczalników z niektórych rodzajów działalności i instalacji, której art. 3 ust. 2 dyrektywy w sprawie farb i lakierów używa do określenia wyłączonych instalacji i którą zmienił art. 13 dyrektywy w sprawie farb i lakierów, zostaje uchylona ze skutkiem od 7 stycznia 2014 r. dyrektywą 2010/75/UE. Odesłania do niej rozumie się jako odesłania do tej dyrektywy, której rozdział V i załącznik VII obejmują obecnie działalność z użyciem rozpuszczalników, przy czym odnawianie pojazdów to pkt 13 załącznika VII część 1. - 2010-12-10 (amendment): **Dyrektywa Komisji 2010/79/UE zastępuje załącznik III** — Metody analityczne zostają zaktualizowane do zrewidowanej ISO 11890-2 z 2006 r. dla produktów o zawartości LZO poniżej 15% masy bez rozcieńczalników reaktywnych, ISO 11890-1 z 2007 r. lub ISO 11890-2 z 2006 r. przy zawartości co najmniej 15% masy bez rozcieńczalników reaktywnych oraz ASTM D 2369 z 2003 r., gdy występują rozcieńczalniki reaktywne. Państwa członkowskie musiały dokonać transpozycji do 10 czerwca 2012 r. - 2010-01-01 (applies): **Wartości graniczne LZO etapu II zaczynają obowiązywać dla farb i lakierów** — Surowsze wartości z załącznika II sekcja A obowiązują od 1 stycznia 2010 r. dla dwunastu podkategorii farb i lakierów, od 30 g/l do 750 g/l zależnie od podkategorii i od tego, czy powłoka jest na bazie wody, czy rozpuszczalników. Wartości z załącznika II sekcja B dla produktów do odnawiania pojazdów pozostają bez zmian. Produkty, które wykazano jako wyprodukowane przed tą datą i niespełniające wartości granicznych etapu II, można było wprowadzać do obrotu do 31 grudnia 2010 r. - 2009-01-12 (amendment): **Dyrektywa 2008/112/WE dostosowuje definicje do rozporządzenia CLP** — Słowo preparat zostaje zastąpione słowem mieszanina w art. 2 pkt 3, w definicji mieszaniny, i w art. 2 pkt 8, w definicji powłoki, aby dyrektywa odpowiadała rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin. Państwa członkowskie musiały przyjąć środki do 1 kwietnia 2010 r. i stosować je od 1 czerwca 2010 r. - 2008-12-11 (amendment): **Rozporządzenie (WE) nr 1137/2008 dostosowuje przepisy o komitologii** — Art. 11 zostaje zastąpiony w ten sposób, że Komisja dostosowuje załącznik III do postępu technicznego w trybie regulacyjnym połączonym z kontrolą, a art. 12 ust. 3 zostaje zastąpiony odesłaniem do art. 5a ust. 1–4 i art. 7 decyzji 1999/468/WE. Wymogi merytoryczne dyrektywy nie są naruszone. - 2007-01-01 (applies): **Wartości graniczne LZO etapu I i etykieta stają się obowiązkowe** — Od 1 stycznia 2007 r. produkty wymienione w załączniku I mogą być wprowadzane do obrotu tylko wtedy, gdy ich zawartość LZO w stanie gotowym do użycia nie przekracza wartości granicznej z załącznika II dla ich podkategorii i gdy mają etykietę z art. 4 wskazującą podkategorię, odpowiednią wartość graniczną LZO w g/l i maksymalną zawartość LZO w g/l. Od tej samej daty obowiązuje jeden zestaw wartości granicznych dla produktów do odnawiania pojazdów z załącznika II sekcja B. - 2004-04-30 (in-force): **Dyrektywa 2004/42/WE wchodzi w życie** — Przyjęta 21 kwietnia 2004 r. i opublikowana w Dz.Urz. UE L 143 z 30 kwietnia 2004 r. dyrektywa weszła w życie w dniu opublikowania. Państwa członkowskie musiały wyznaczyć swój organ właściwy do 30 kwietnia 2005 r., dokonać transpozycji dyrektywy i zgłosić przepisy o sankcjach do 30 października 2005 r. ## PVD w skrócie Dyrektywa w sprawie farb i lakierów, nazywana czasem dyrektywą LZO lub dyrektywą Decopaint, formalnie dyrektywa 2004/42/WE, jest prawem UE określającym, ile rozpuszczalnika może zawierać powłoka dekoracyjna lub produkt do odnawiania pojazdów. Jej celem jest ograniczenie całkowitej zawartości lotnych związków organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów, aby zapobiec zanieczyszczeniu powietrza wynikającemu z udziału LZO w powstawaniu ozonu troposferycznego lub je zmniejszyć, oraz osiągnięcie tego przez zbliżenie specyfikacji technicznych tych produktów (art. 1 ust. 1 i 2). LZO to każdy związek organiczny o początkowej temperaturze wrzenia nie wyższej niż 250 °C, mierzonej przy ciśnieniu standardowym 101,3 kPa, a zawartość LZO to masa lotnych związków organicznych w gramach na litr w recepturze produktu w stanie gotowym do użycia; LZO, które w trakcie schnięcia reagują chemicznie i stają się częścią powłoki, nie są do niej wliczane (art. 2 pkt 5 i 6). Dyrektywa działa jako kontrola wprowadzania do obrotu, a nie jako pozwolenie na emisje. Państwa członkowskie muszą zapewnić, aby produkty wymienione w załączniku I były wprowadzane do obrotu na ich rynku tylko wtedy, gdy zawartość LZO nie przekracza wartości granicznej z załącznika II dla podkategorii produktu, a produkt spełnia wymogi artykułu o etykietach; wprowadzenie do obrotu oznacza udostępnienie osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, a przywóz na obszar celny Unii uznaje się za wprowadzenie do obrotu (art. 2 pkt 12 i art. 3 ust. 1). Produkt spełniający wymagania w stanie gotowym do użycia podlega swobodnemu przepływowi: państwa członkowskie nie mogą z powodów, którymi zajmuje się dyrektywa, zakazywać, ograniczać ani utrudniać jego wprowadzania do obrotu (art. 8). Dyrektywa uzupełnia też przepisy o chemikaliach, a nie je zastępuje, ponieważ nie narusza środków, w tym wymogów dotyczących oznakowania, przyjętych na poziomie Unii lub krajowym w celu ochrony zdrowia konsumentów i pracowników oraz ich środowiska pracy (art. 1 ust. 4). Tekst z 2004 r. powstał jako uzupełnienie, ukierunkowane na źródła, krajowych pułapów emisji LZO ustalonych wówczas dyrektywą 2001/81/WE, ponieważ zawartość LZO w farbach, lakierach i produktach do odnawiania pojazdów powoduje znaczące emisje przyczyniające się do lokalnego i transgranicznego powstawania utleniaczy fotochemicznych (motywy 1–7). Weszła w życie w dniu opublikowania, 30 kwietnia 2004 r., państwa członkowskie musiały wyznaczyć organ właściwy do 30 kwietnia 2005 r. i dokonać transpozycji dyrektywy do 30 października 2005 r., a wartości graniczne obowiązywały od dat z załącznika II (art. 5, art. 14 ust. 1 i art. 15). Dyrektywa 2001/81/WE została sama uchylona od 1 lipca 2018 r. dyrektywą (UE) 2016/2284 w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczeń atmosferycznych, więc pułapy, które dyrektywa wspiera, są obecnie krajowymi zobowiązaniami redukcyjnymi z tego aktu. ## Zakres Załącznik I określa zakres w dwóch częściach. Farby i lakiery to produkty z dwunastu podkategorii a)–l) pkt 1.1, z wyłączeniem aerozoli: powłoki nakładane na budynki, ich wykończenia i wyposażenie oraz związane z nimi konstrukcje w celach dekoracyjnych, funkcjonalnych i ochronnych. Dwanaście podkategorii to: matowe powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych o stopniu połysku 25 lub niższym przy 60 stopniach; błyszczące powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych o wyższym połysku; powłoki do ścian zewnętrznych z podłoża mineralnego, czyli muru, cegły lub tynku; farby do wykończeń i okładzin wewnętrznych i zewnętrznych z drewna, metalu lub tworzywa sztucznego tworzące powłokę kryjącą, w tym powłoki gruntujące i pośrednie; lakiery i bejce do wykończeń wewnętrznych i zewnętrznych tworzące powłokę przezroczystą lub półprzezroczystą, w tym bejce kryjące zdefiniowane w EN 927-1 w kategorii półtrwałej; bejce cienkowarstwowe o średniej grubości poniżej 5 mikrometrów, badane według ISO 2808:1997, metoda 5A; grunty o właściwościach uszczelniających lub blokujących do drewna, ścian i sufitów; grunty wiążące, które stabilizują luźne cząstki podłoża, nadają właściwości hydrofobowe lub chronią drewno przed sinizną; jednoskładnikowe powłoki specjalistyczne do zastosowań wymagających szczególnych właściwości użytkowych, takich jak powłoki podłogowe, wykończenia antykorozyjne, odporność na graffiti, ognioodporność i normy higieny w sektorze spożywczym, napojów lub zdrowia; dwuskładnikowe powłoki specjalistyczne o takim samym zastosowaniu, ale z drugim składnikiem dodawanym przed nałożeniem; powłoki wielobarwne dające efekt dwukolorowy lub wielokolorowy bezpośrednio po pierwszym nałożeniu; oraz powłoki o efekcie dekoracyjnym dające szczególne efekty estetyczne na przygotowanych podłożach wcześniej malowanych lub na powłokach bazowych. Produkty do odnawiania pojazdów to produkty z pięciu podkategorii a)–e) pkt 2.1, stosowane do powlekania pojazdów drogowych lub ich części, wykonywanego w ramach naprawy, konserwacji lub dekoracji pojazdów poza instalacjami produkcyjnymi. Są to produkty przygotowawcze i czyszczące, w tym płyny do mycia pistoletów, zmywacze do farb, odtłuszczacze, środki do usuwania silikonu i środki do czyszczenia wstępnego; szpachlówka lub kit, czyli masy o dużej gęstości wypełniające głębokie nierówności powierzchni; grunt, z rodzajami: podkład wypełniający lub wypełniacz, podkład ogólny do metali i podkład wytrawiający zawierający co najmniej 0,5% masy kwasu fosforowego; lakier nawierzchniowy, w tym lakiery bazowe i bezbarwne; oraz wykończenia specjalne, takie jak efekty metaliczne lub perłowe, lakiery bezbarwne odporne na zarysowania i fluorowane, lakiery bazowe odblaskowe, wykończenia strukturalne, powłoki antypoślizgowe, uszczelniacze podwozia, powłoki przeciwkamieniowe, wykończenia wnętrz i aerozole. Odesłanie w pkt 2 do pojazdów drogowych w rozumieniu dyrektywy 70/156/EWG należy odczytywać w świetle rozporządzenia (UE) 2018/858, ponieważ dyrektywa 70/156/EWG została uchylona dyrektywą 2007/46/WE od 29 kwietnia 2009 r., a ta dyrektywa rozporządzeniem (UE) 2018/858 od 1 września 2020 r., przy czym odesłania rozumie się jako odesłania do późniejszego aktu. Łatwo pomylić dwie granice. Aerozole są wyłączone z rodziny farb i lakierów przez początkowe słowa załącznika I pkt 1, ale są wyraźnie wymienione w podkategorii e) produktów do odnawiania pojazdów, więc aerozolowe wykończenie specjalne do prac warsztatu lakierniczego jest objęte zakresem z wartością graniczną 840 g/l, podczas gdy dekoracyjna farba w sprayu do ściany jest poza nim. Ponadto powłoki nakładane poza tymi dwiema rodzinami, w szczególności powlekanie pierwotne pojazdów na linii produkcyjnej i ogólne powłoki przemysłowe, w ogóle nie są tu objęte; emisje rozpuszczalników z takich instalacji reguluje rozdział V i załącznik VII dyrektywy 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych. Dyrektywa nie wskazuje ról podmiotów gospodarczych i nie ustanawia progu wielkości przedsiębiorstwa. Zakaz dotyczy wprowadzania do obrotu, więc obejmuje w równym stopniu producenta, importera, hurtownika i sprzedawcę detalicznego, czyli tak, jak Komisja opisuje podmioty wdrażające w swoim sprawozdaniu z wdrażania. ## Co należy zrobić ### Zaklasyfikować produkt do jednej podkategorii Każdy produkt objęty zakresem należy do dokładnie jednej z siedemnastu podkategorii, a podkategoria rozstrzyga zarówno o wartości granicznej, jak i o brzmieniu etykiety (załącznik I pkt 1.1 i 2.1). W przypadku farb i lakierów należy też zapisać, czy powłoka jest na bazie wody, której lepkość reguluje się wodą, czy na bazie rozpuszczalników, której lepkość reguluje się rozpuszczalnikiem organicznym, ponieważ w jedenastu z dwunastu podkategorii oba rodzaje mają różne wartości graniczne (art. 2 pkt 10 i 11). Sprawozdanie Komisji wykazało, że większość produktów, które w 2010 r. naruszały zarówno wartości graniczne LZO, jak i przepisy o etykietach, należała do podkategorii d), farb do wykończeń i okładzin wewnętrznych i zewnętrznych, oraz że trzy kolejne podkategorie zgłoszono jako niezgodne pod obydwoma względami: a) matowe powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych, e) lakiery i bejce do wykończeń oraz i) jednoskładnikowe powłoki specjalistyczne. Sprawozdanie nie porządkuje tych trzech podkategorii względem siebie, ale razem z d) wskazują one miejsca, w których klasyfikacja i receptura najczęściej zawodzą. ### Mieścić się w wartości granicznej Załącznik II sekcja A ustala dwa etapy dla farb i lakierów w gramach na litr produktu gotowego do użycia. Wartości etapu I stosowano od 1 stycznia 2007 r., surowsze wartości etapu II – od 1 stycznia 2010 r. W etapie II matowe powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych mają limit 30 g/l zarówno na bazie wody, jak i na bazie rozpuszczalników; błyszczące powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych – 100 g/l w obu; powłoki do ścian zewnętrznych z podłoża mineralnego – 40 g/l na bazie wody i 430 g/l na bazie rozpuszczalników; farby do wykończeń i okładzin – 130 i 300 g/l; lakiery i bejce do wykończeń – 130 i 400 g/l; bejce cienkowarstwowe – 130 i 700 g/l; grunty – 30 i 350 g/l; grunty wiążące – 30 i 750 g/l; jednoskładnikowe powłoki specjalistyczne – 140 i 500 g/l; dwuskładnikowe reaktywne powłoki specjalistyczne do określonych zastosowań końcowych, takich jak podłogi – 140 i 500 g/l; powłoki wielobarwne – 100 g/l w obu; a powłoki o efekcie dekoracyjnym – 200 g/l w obu. Załącznik II sekcja B ustala jeden zestaw wartości dla produktów do odnawiania pojazdów, który obowiązuje od 1 stycznia 2007 r. i nigdy nie był zmieniany: 850 g/l dla produktów przygotowawczych i 200 g/l dla środków do czyszczenia wstępnego, 250 g/l dla szpachlówki lub kitu wszystkich rodzajów, 540 g/l dla podkładu wypełniającego, wypełniacza i podkładu ogólnego do metali oraz 780 g/l dla podkładu wytrawiającego, 420 g/l dla lakierów nawierzchniowych wszystkich rodzajów i 840 g/l dla wykończeń specjalnych wszystkich rodzajów. Z wyjątkiem podkategorii produktów przygotowawczych i czyszczących odlicza się całą zawartość wody w produkcie do odnawiania pojazdów gotowym do użycia. W przypadku produktów, do których przed użyciem trzeba dodać rozpuszczalniki lub inne składniki zawierające rozpuszczalniki, aby były gotowe do użycia, wartość graniczną stosuje się do zawartości LZO w stanie gotowym do użycia (art. 3 ust. 1 akapit trzeci). To zasada, która obejmuje systemy dwuskładnikowe, rozcieńczanie na miejscu i rozcieńczanie w pistolecie: koncentrat w puszce nie jest wielkością, z którą porównuje organ. ### Określić zawartość LZO Zgodność z wartościami granicznymi z załącznika II wykazuje się metodami z załącznika III i żadnymi innymi (art. 3 ust. 1). Odkąd dyrektywa Komisji 2010/79/UE zastąpiła ten załącznik, stosuje się trzy bloki metod. Dla produktów o zawartości LZO poniżej 15% masy, w których nie ma rozcieńczalników reaktywnych, dozwoloną metodą jest ISO 11890-2 z 2006 r. Przy zawartości co najmniej 15% masy, gdy nie ma rozcieńczalników reaktywnych, można stosować ISO 11890-1 z 2007 r. lub ISO 11890-2 z 2006 r., przy czym prostsza i tańsza ISO 11890-1 została dodana w 2010 r. właśnie po to, aby obniżyć koszty badań. Gdy występują rozcieńczalniki reaktywne, metodą jest ASTM D 2369 z 2003 r. Od 26 lipca 2019 r. Komisja może zmieniać załącznik III w drodze aktu delegowanego na podstawie art. 11 i art. 11a, więc lista metod może się zmienić bez nowej dyrektywy. ### Oznakować produkt etykietą Każdy produkt wymieniony w załączniku I musi mieć etykietę w chwili wprowadzenia do obrotu, a etykieta musi wskazywać podkategorię produktu i odpowiednie wartości graniczne LZO w g/l, o których mowa w załączniku II, oraz maksymalną zawartość LZO w g/l produktu w stanie gotowym do użycia (art. 4). Wymagane są oba elementy: wartość graniczna UE dla podkategorii i własna maksymalna zawartość produktu, aby inspektor, użytkownik końcowy lub nabywca mógł odczytać z puszki podkategorię, obowiązującą wartość graniczną i rzeczywistą zawartość i porównać jedno z drugim. Miljøstyrelsen zaleca duńskim dostawcom umieszczenie informacji w wyraźnym i widocznym miejscu na etykiecie, najlepiej obok pola z informacjami o zagrożeniach, ale poza nim. To na etykietach egzekwowanie wykrywa najwięcej problemów: w 2010 r. skontrolowano w całej Unii około 121 000 etykiet i 94,2% było zgodnych, co jest poprawą w porównaniu z odsetkiem naruszeń około 20% w 2007 r., ale nadal słabszą połową systemu. ### Wyłączenia i zezwolenia Istnieją trzy wyłączenia i każde jest wąskie. Po pierwsze, państwa członkowskie muszą wyłączyć spod wymogów art. 3 ust. 1 produkty sprzedawane wyłącznie do użycia w działalności objętej dyrektywą 1999/13/WE i prowadzonej w zarejestrowanej lub uzyskującej pozwolenie instalacji zgodnie z art. 3 i 4 tej dyrektywy (art. 3 ust. 2). Dyrektywa 1999/13/WE została uchylona ze skutkiem od 7 stycznia 2014 r. dyrektywą 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych, a odesłania do niej rozumie się jako odesłania do tej dyrektywy, więc wyłączenie wskazuje obecnie działalność z użyciem rozpuszczalników z rozdziału V i załącznika VII, ale pkt 13 części 1, odnawianie pojazdów, obejmuje wyłącznie powlekanie pierwotne pojazdów drogowych lub ich części poza linią produkcyjną i powlekanie przyczep, powyżej 0,5 tony rozpuszczalnika rocznie na podstawie pozycji 6 części 2, a nie odnawianie naprawcze wykonywane w warsztacie lakierniczym, które art. 13 dyrektywy w sprawie farb i lakierów wyłączył z systemu regulacji rozpuszczalników w 2004 r.; art. 4 ust. 1 tamtej dyrektywy wymaga pozwolenia, ale pozwala państwom członkowskim ustanowić procedurę rejestracji dla instalacji objętych wyłącznie rozdziałem V. Wyłączenie zależy od słowa wyłącznie: ten sam produkt sprzedawany w obrocie ogólnym nie jest wyłączony. Po drugie, w przypadku renowacji i konserwacji budynków i pojazdów zabytkowych uznanych przez organy właściwe za mające szczególną wartość historyczną i kulturową państwa członkowskie mogą udzielać indywidualnych zezwoleń na sprzedaż i zakup, w ściśle ograniczonych ilościach, produktów niespełniających wartości granicznych z załącznika II (art. 3 ust. 3). Po trzecie, produkty, które wykazano jako wyprodukowane przed wejściem w życie wartości granicznej, można było wprowadzać do obrotu przez 12 miesięcy po tej dacie (art. 3 ust. 4); ten okres przejściowy zakończył się 31 grudnia 2007 r. dla etapu I i 31 grudnia 2010 r. dla etapu II i jest już wyczerpany. ### Obowiązki według roli Producent lub właściciel marki ustala podkategorię, opracowuje recepturę zgodną z wartością graniczną dla produktu gotowego do użycia, zleca określenie zawartości metodą z załącznika III i opracowuje etykietę. Importer ponosi te same obowiązki na własny rachunek, ponieważ przywóz na obszar celny Unii uznaje się za wprowadzenie do obrotu. Hurtownik i sprzedawca detaliczny również wprowadzają produkt do obrotu, ilekroć udostępniają go osobie trzeciej, więc muszą dostarczać wyłącznie produkty oznakowane i mieszczące się w wartościach granicznych. Użytkownik profesjonalny nie jest adresatem zakazu, ale decyduje o proporcji mieszania, która daje produkt gotowy do użycia, rozstrzyga, czy ma zastosowanie wyłączenie dla użycia wyłącznego, a w Danii nie może stosować produktu, który nie ma wymaganych informacji o podkategorii i LZO. ### Dania Dania transponuje dyrektywę rozporządzeniem wykonawczym nr 1369 z 25 listopada 2015 r. w sprawie wprowadzania do obrotu i znakowania lotnych związków organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów, wydanym na podstawie ustawy o chemikaliach i obowiązującym od 31 grudnia 2015 r., kiedy zastąpiło rozporządzenie nr 1049 z 27 października 2005 r. Jego § 3 powtarza zakaz wprowadzania do obrotu, metody z załącznika III i zasadę stanu gotowego do użycia, a jego § 3 stk. 4 przenosi odstępstwo dla instalacji z rozpuszczalnikami przez odesłanie do duńskiego rozporządzenia o instalacjach i działalności z użyciem rozpuszczalników organicznych i rozporządzenia o zatwierdzaniu wymienionych rodzajów działalności. Jego § 4 idzie dalej niż dyrektywa: zakazuje przywozu, sprzedaży i używania objętego produktu, który nie ma podkategorii wraz z odpowiednimi wartościami granicznymi LZO w g/l i maksymalną zawartością LZO w g/l produktu w stanie gotowym do użycia, a zakaz ten nie jest uchylany przez odstępstwo z § 3 stk. 4. Miljøstyrelsen może udzielać indywidualnych zezwoleń dla zabytków na podstawie § 5 i nadzoruje oraz kontroluje przestrzeganie przepisów na podstawie § 6; wartości graniczne w bilag 2 rozporządzenia dokładnie odtwarzają załącznik II dyrektywy. ## Egzekwowanie i sankcje Dyrektywa pozostawia egzekwowanie prawu krajowemu: państwa członkowskie ustanawiają przepisy o sankcjach stosowanych w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych na podstawie dyrektywy i podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia ich stosowania, sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające, a musiały zostać zgłoszone Komisji do 30 października 2005 r., przy czym każda późniejsza zmiana – zgłoszona niezwłocznie (art. 10). Do 2021 r. dyrektywa zobowiązywała też państwa członkowskie do prowadzenia programu monitorowania i przekazywania Komisji jego wyników oraz ilości objętych zezwoleniami na podstawie art. 3 ust. 3 (dawne art. 6 i 7). Art. 38 rozporządzenia (UE) 2019/1020 skreślił oba artykuły, a dyrektywa jest zamiast tego pkt 17 załącznika I do tego rozporządzenia, więc od 16 lipca 2021 r. stosuje się system nadzoru rynku z tego rozporządzenia: organy mogą żądać dokumentów i informacji, przeprowadzać kontrole i pobierać próbki, wymagać działań naprawczych, zakazywać lub ograniczać udostępnianie produktu i nakazywać jego wycofanie z obrotu, odzyskanie lub zniszczenie. Art. 4 tego rozporządzenia, który wymaga podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w Unii dla niektórych produktów, nie ma tu zastosowania, ponieważ wykaz w art. 4 ust. 5 nie obejmuje tej dyrektywy. Jak wygląda egzekwowanie w praktyce, jest udokumentowane. W 2010 r. państwa członkowskie przeprowadziły około 4 700 kontroli pomieszczeń pod kątem zawartości LZO lub etykiet, przeanalizowały ponad 19 000 próbek farb i lakierów i skontrolowały około 121 000 etykiet. Zgodność z wartościami granicznymi etapu I wyniosła 98,7%, a z wartościami granicznymi etapu II – 97,46%. W odniesieniu do wartości granicznych etapu I najwyższe odsetki próbek niezgodnych stwierdzono u hurtowników, 2,5%, i importerów, 2,4%; w odniesieniu do surowszych wartości etapu II najwyższy odsetek mieli importerzy, 6%. Najczęstszą sankcją za przekroczenie wartości granicznej LZO było wycofanie produktu z obrotu; naruszenie wymogów dotyczących etykiet najczęściej spotykało się z nakazem poprawienia błędu w wyznaczonym terminie w celu uniknięcia postępowania lub kar pieniężnych. W Danii § 7 rozporządzenia wykonawczego nr 1369/2015 przewiduje karę grzywny dla każdego, kto narusza zakaz wprowadzania do obrotu z § 3 stk. 1 lub zakaz przywozu, sprzedaży i używania z § 4, nie stosuje metod analitycznych, o których mowa w § 3 stk. 2, lub narusza warunek zezwolenia na podstawie § 5. Kara przechodzi w karę pozbawienia wolności do 2 lat, gdy naruszenie było umyślne lub rażąco niedbałe i spowodowało lub groziło zagrożeniem dla życia lub zdrowia ludzi albo zwierząt gospodarskich, spowodowało lub groziło szkodą w środowisku albo przyniosło lub miało przynieść korzyść majątkową, w tym przez oszczędności, dla sprawcy lub innej osoby; przedsiębiorstwa mogą ponosić odpowiedzialność karną na podstawie rozdziału 5 duńskiego kodeksu karnego. Za rozporządzeniem stoi ustawa o chemikaliach, w tekście jednolitym LBK nr. 1200 z 25 września 2025 r.: organ nadzoru musi doprowadzić do zgodności z prawem niezgodny z prawem stan, chyba że ma on niewielkie znaczenie, musi nakazać odpowiedzialnemu podmiotowi zaprzestanie niezgodnego z prawem postępowania, w tym sprzedaży, i może nakazać mu, na jego koszt i natychmiast lub w wyznaczonym terminie, przekazanie dodatkowych informacji o zagrożeniu i sposobie jego zapobiegania, usunięcie tego, co jest źródłem zagrożenia, odzyskanie produktu od sprzedawców lub użytkowników i jego bezpieczne zniszczenie; sprzedawcy i użytkownicy muszą zwrócić produkt. Organ może wykonać nakazane środki na koszt odpowiedzialnego podmiotu, może zniszczyć lub unieszkodliwić produkt stwarzający poważne ryzyko bez uprzedniego nakazu, może zająć towary niezgodne z prawem, ma dostęp do pomieszczeń i pojazdów bez nakazu sądowego i może pobierać próbki bezpłatnie, może kupować produkty pod ukrytą tożsamością, może wymagać od sprzedawców korzystających z interfejsu internetowego przesłania kopii próbek na ich koszt, może nakazać właścicielowi interfejsu internetowego zmianę lub usunięcie treści odnoszących się do produktów niezgodnych z prawem i może zwrócić się do sądu o zablokowanie interfejsu internetowego, co sąd nakazuje wyłącznie w celu wyeliminowania poważnego ryzyka i wyłącznie wtedy, gdy nie wykonano nakazu z § 50 lub gdy za pośrednictwem interfejsu wielokrotnie sprzedawano lub pośredniczono w sprzedaży produktów niezgodnych z wymaganiami, a także może publikować nakazy, zakazy i upomnienia wraz z nazwami zainteresowanych producentów, importerów lub sprzedawców. ## Jak pomaga Conphora Conphora monitoruje dyrektywę w sprawie farb i lakierów, duńskie rozporządzenie wykonawcze oraz akty, które obecnie za nimi stoją, czyli rozporządzenie (UE) 2019/1020 w zakresie nadzoru i dyrektywę 2010/75/UE w zakresie instalacji z rozpuszczalnikami, oraz zestawia Państwa powłoki z siedemnastoma podkategoriami z załącznika I, podziałem na bazę wodną i rozpuszczalnikową oraz wartościami granicznymi z załącznika II dla produktu gotowego do użycia, wskazując, gdzie przypisanie do podkategorii, wartość LZO lub etykieta się nie zgadzają, zanim stanie się to problemem egzekucyjnym. Platforma przechowuje razem, dla każdego produktu i każdego rynku, sprawozdania z badań wykonanych metodami z załącznika III, decyzje o podkategoriach i projekty graficzne etykiet, łączy etykietę LZO z oznakowaniem CLP i innym oznakowaniem, które nosi Państwa puszka, oraz powiadamia, gdy zmienia się metoda badań, krajowe rozporządzenie lub system egzekwowania. ## Źródła - [Dyrektywa 2004/42/WE w sprawie emisji LZO z niektórych farb, lakierów i produktów do odnawiania pojazdów, tekst ujednolicony z 16 lipca 2021 r. (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:02004L0042-20210716) - [Dyrektywa 2004/42/WE w brzmieniu opublikowanym w Dz.Urz. UE L 143 z 30 kwietnia 2004 r. (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32004L0042) - [Informacje o dokumencie, daty, zmiany i sprostowania dla CELEX 32004L0042 (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/ALL/?uri=CELEX:32004L0042) - [Rozporządzenie (WE) nr 1137/2008 dostosowujące akty do decyzji 1999/468/WE (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32008R1137) - [Dyrektywa 2008/112/WE dostosowująca dyrektywę do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32008L0112) - [Dyrektywa Komisji 2010/79/UE dostosowująca załącznik III do postępu technicznego (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32010L0079) - [Rozporządzenie (UE) 2019/1243 zastępujące upoważnienie w trybie komitologii aktami delegowanymi (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32019R1243) - [Rozporządzenie (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32019R1020) - [Rozporządzenie (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów, tekst ujednolicony z 23 maja 2024 r. (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:02019R1020-20240523) - [Dyrektywa 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych, tekst ujednolicony z 4 sierpnia 2024 r. (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:02010L0075-20240804) - [Rozporządzenie (UE) 2018/858 w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32018R0858) - [COM(2013) 704, drugie sprawozdanie Komisji z wdrażania dyrektywy w sprawie farb i lakierów (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:52013DC0704) - [Streszczenie dyrektywy: emisje lotnych związków organicznych z farb, lakierów i produktów do odnawiania pojazdów (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/EN/legal-content/summary/emissions-of-volatile-organic-compounds-in-paints-varnishes-and-vehicle-refinishing-products.html) - [Bekendtgørelse nr. 1369 af 25. november 2015 om markedsføring og mærkning af flygtige organiske forbindelser i visse malinger og lakker samt produkter til autoreparationslakering (Retsinformation)](https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2015/1369) - [Bekendtgørelse af lov om kemikalier, LBK nr. 1200 af 25. september 2025 (Retsinformation)](https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2025/1200) - [Faktaark: flygtige organiske forbindelser (VOC) i maling og lak til brug i bygninger (Miljøstyrelsen)](https://mst.dk/erhverv/sikker-kemi/kemikalier/regler-og-handlingsplaner/faktaark-om-kemikaliereglerne/faktaark-flygtige-organiske-forbindelser-voc-i-maling-og-lak-til-brug-i-bygninger) - [Faktaark: flygtige organiske forbindelser (VOC) i produkter til auto-reparationslakering (Miljøstyrelsen)](https://mst.dk/erhverv/sikker-kemi/kemikalier/regler-og-handlingsplaner/faktaark-om-kemikaliereglerne/faktaark-flygtige-organiske-forbindelser-voc-i-produkter-til-auto-reparationslakering) - [Maling, lak og andre produkter til overfladebehandling (Miljøstyrelsen)](https://mst.dk/erhverv/sikker-kemi/kemikalier/fokus-paa-saerlige-produkter/maling-lak-og-andre-produkter-til-overfladebehandling) *Niniejszy przewodnik ma charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowi porady prawnej.* ## Źródła - [Dyrektywa 2004/42/WE w sprawie emisji LZO z niektórych farb, lakierów i produktów do odnawiania pojazdów, tekst ujednolicony z 16 lipca 2021 r. (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:02004L0042-20210716) - [Dyrektywa 2004/42/WE w brzmieniu opublikowanym w Dz.Urz. UE L 143 z 30 kwietnia 2004 r. (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32004L0042) - [Informacje o dokumencie, daty, zmiany i sprostowania dla CELEX 32004L0042 (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/ALL/?uri=CELEX:32004L0042) - [Rozporządzenie (WE) nr 1137/2008 dostosowujące akty do decyzji 1999/468/WE, które zastąpiło art. 11 i art. 12 ust. 3 (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32008R1137) - [Dyrektywa 2008/112/WE dostosowująca dyrektywę do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32008L0112) - [Dyrektywa Komisji 2010/79/UE dostosowująca załącznik III do postępu technicznego (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32010L0079) - [Rozporządzenie (UE) 2019/1243 zastępujące upoważnienie w trybie komitologii aktami delegowanymi (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32019R1243) - [Rozporządzenie (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów, które skreśliło art. 6 i 7 i wymienia dyrektywę w załączniku I (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32019R1020) - [Rozporządzenie (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów, tekst ujednolicony z 23 maja 2024 r. (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:02019R1020-20240523) - [Dyrektywa 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych, tekst ujednolicony z 4 sierpnia 2024 r., która uchyliła dyrektywę 1999/13/WE i obejmuje działalność z użyciem rozpuszczalników w rozdziale V i załączniku VII (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:02010L0075-20240804) - [Rozporządzenie (UE) 2018/858 w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych, które zastąpiło dyrektywę 2007/46/WE, a przez nią dyrektywę 70/156/EWG (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32018R0858) - [COM(2013) 704, drugie sprawozdanie Komisji z wdrażania dyrektywy w sprawie farb i lakierów (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:52013DC0704) - [Streszczenie dyrektywy: emisje lotnych związków organicznych z farb, lakierów i produktów do odnawiania pojazdów (EUR-Lex)](https://eur-lex.europa.eu/EN/legal-content/summary/emissions-of-volatile-organic-compounds-in-paints-varnishes-and-vehicle-refinishing-products.html) - [Bekendtgørelse nr. 1369 af 25. november 2015 om markedsføring og mærkning af flygtige organiske forbindelser i visse malinger og lakker samt produkter til autoreparationslakering (Retsinformation)](https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2015/1369) - [Bekendtgørelse af lov om kemikalier, LBK nr. 1200 af 25. september 2025 (Retsinformation)](https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2025/1200) - [Faktaark: flygtige organiske forbindelser (VOC) i maling og lak til brug i bygninger (Miljøstyrelsen)](https://mst.dk/erhverv/sikker-kemi/kemikalier/regler-og-handlingsplaner/faktaark-om-kemikaliereglerne/faktaark-flygtige-organiske-forbindelser-voc-i-maling-og-lak-til-brug-i-bygninger) - [Faktaark: flygtige organiske forbindelser (VOC) i produkter til auto-reparationslakering (Miljøstyrelsen)](https://mst.dk/erhverv/sikker-kemi/kemikalier/regler-og-handlingsplaner/faktaark-om-kemikaliereglerne/faktaark-flygtige-organiske-forbindelser-voc-i-produkter-til-auto-reparationslakering) - [Maling, lak og andre produkter til overfladebehandling (Miljøstyrelsen)](https://mst.dk/erhverv/sikker-kemi/kemikalier/fokus-paa-saerlige-produkter/maling-lak-og-andre-produkter-til-overfladebehandling) _Przegląd z dnia 2026-09-24, recenzent: Conphora compliance team_